Posted in ข้อคิด, ครอบครัว, นิทาน, เด็ก, เรื่องสนุก, เรื่องเล่า, family, Kid, Uncategorized

สี่พี่น้องกับมังกรผู้หิวโหย

นิทานเรื่อง สี่พี่น้องกับมังกรผู้หิวโหย

นานมาแล้ว มีหญิงม่ายผู้หนึ่งอาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็ก ๆ กับลูกทั้งสี่คนของเธอ

นับตั้งแต่สามีของหญิงม่ายเสียชีวิตไป เธอก็ต้องดูแลลูกทั้งสี่ตามลำพังโดยไม่มีใครยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ แต่ด้วยความรักของผู้เป็นแม่ หญิงม่ายจึงอดทนทำงานต่าง ๆ อย่างไม่เห็นแก่เหน็ดแก่เหนื่อย เพียงเพราะเธอหวังให้ลูกทั้งสี่มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีไม่แพ้ครอบครัวอื่น ๆ

ทุกครั้งที่สายเมฆ, สายฟ้า, สายรุ้งและสายฝนเห็นแม่ตื่นแต่เช้าออกไปทำงาน เด็กทั้งสี่ก็จะรีบลุกขึ้นจากที่นอน แล้วช่วยกันทำงานบ้านต่าง ๆ เพื่อแบ่งเบาภาระของแม่ผู้เป็นรัก เด็กทั้งสี่รู้ว่าแม่รักพวกเขามาก สี่พี่น้องจึงตั้งใจเล่าเรียนเขียนอ่านและไม่เคยทะเลาะกันเลย เพราะพวกเขาอยากทำให้แม่สบายใจมากที่สุด

อยู่มาวันหนึ่ง แม่ของเด็ก ๆ ที่โหมงานหนักมาโดยตลอดก็ล้มป่วยและมีอาการแย่ลงจนน่าเป็นห่วง เมื่อสายเมฆผู้เป็นลูกชายคนโตไปตามหมอให้มาช่วยรักษา คุณหมอก็บอกให้เด็ก ๆ ทั้งสี่คนรู้ว่าแม่ของพวกเขาป่วยมาก ซึ่งวิธีเดียวที่จะช่วยชีวิตของเธอได้ก็คือการไปเก็บดอกไม้มังกรจากถ้ำมังกรมาใช้ปรุงเป็นยาในการรักษา

แม้ถ้ำมังกรจะมีมังกรผู้หิวโหยอาศัยอยู่ แต่เมื่อเด็ก ๆ รู้ว่ามันเป็นเพียงวิธีเดียวที่พวกเขาจะช่วยแม่ให้หายป่วยได้ เด็กทั้งสี่คนจึงตัดสินใจเดินทางไปยังถ้ำมังกรโดยไม่กลัวอันตรายใด ๆ ทั้งสิ้น

เมื่อเด็ก ๆ รอนแรมไปถึงปากถ้ำ สายฟ้าผู้เป็นลูกชายคนรองก็ร้องเรียกให้มังกรออกมาจากถ้ำ แล้วสายรุ้งและสายฝนก็ช่วยกันอ้อนวอนขอดอกไม้มังกรจากเจ้ามังกรผู้หิวโหย

เจ้ามังกรฟังคำอ้อนวอนของเด็กผู้หญิงตัวน้อยอยู่สักพัก มันรู้สึกสงสารเด็กทั้งคู่มาก แต่เพื่อไม่ให้เสียชื่อมังกรผู้หิวโหย เจ้ามังกรจึงมองไปที่เด็กทั้งสี่พร้อมกับแลบลิ้นเลียปาก พลางบอกกับเด็กทั้งสี่ว่า มันยินดีมอบดอกไม้มังกรให้ แต่ขอเด็กสักคนมาช่วยทำให้มันหายหิวสักหน่อย!

เมื่อเด็กทั้งสี่ได้ฟังเงื่อนไขของเจ้ามังกร สายเมฆพี่ใหญ่ซึ่งอยากช่วยแม่และรักษาชีวิตของน้อง ๆ จึงรีบอาสาเป็นอาหารให้เจ้ามังกรทันที

แต่ในขณะเดียวกัน สายฟ้ากลับบอกพี่ชายและเจ้ามังกรว่า สายเมฆเป็นลูกชายคนโตจึงสมควรมีชีวิตอยู่เพื่อดูแลแม่และสืบทอดวงศ์ตระกูลต่อไป ลูกชายคนรองอย่างเขาจึงเหมาะสมที่จะเป็นอาหารของเจ้ามังกรมากกว่า

ฝ่ายสายรุ้งผู้เป็นลูกคนที่สามกลับไม่เห็นด้วยกับพี่ ๆ เธอบอกพี่ ๆ ว่า พี่ทั้งสองเป็นผู้ชาย เมื่อโตขึ้นก็น่าจะทำงานและเลี้ยงดูแม่ได้ดีกว่าตัวของเธอหลายเท่านัก ดังนั้น เธอจึงสมควรเป็นอาหารของเจ้ามังกรมากกว่าคนอื่น ๆ

ครั้นเมื่อสายฝนน้องเล็กได้ฟังคำพูดของพี่ทั้งสาม เธอก็รีบแย้งพี่ ๆ ว่า ตัวเธอเป็นเด็กผู้หญิงที่อายุน้อยที่สุดและช่วยเหลือแม่ได้น้อยที่สุด ซึ่งกว่าเธอจะโตและดูแลแม่ได้ แม่ก็คงต้องเหน็ดเหนื่อยอีกไม่ใช่น้อย ด้วยเหตุนี้ เธอจึงเหมาะสมที่สุดที่จะเป็นอาหารของเจ้ามังกร

นับเป็นครั้งแรกในชีวิตที่พี่น้องทั้งสี่คนมีความคิดเห็นแตกต่างกันและโต้เถียงกันโดยไม่มีใครยอมแพ้ใคร แม้เด็กทั้งสี่ดูเหมือนจะทะเลาะกันอยู่ แต่จริง ๆ แล้ว พวกเขาต่างรักและห่วงใยกันมาก จนไม่มีใครทนเห็นพี่น้องของตัวเองต้องกลายเป็นอาหารของเจ้ามังกรได้

เด็ก ๆ โต้เถียงกันอยู่นานสองนาน ในที่สุด เจ้ามังกรผู้หิวโหยก็เปลี่ยนใจไม่อยากกินเด็กเพียงคนเดียวอีกแล้ว

เจ้ามังกรผู้หิวโหยจ้องมองเด็กทั้งสี่ตาไม่กระพริบ มันพ่นควันอุ่น ๆ ออกมาจากรูจมูก จากนั้น มันก็แลบลิ้นเลียปากพร้อมกับบอกกับเด็ก ๆ ว่า “เด็กคนเดียวคงทำให้ฉันอิ่มไม่ได้เสียแล้ว
ฉันว่า…เด็กสี่คนอย่างพวกเธอทำให้ฉันอิ่มได้มากกว่า”

เจ้ามังกรทำท่าครุ่นคิดนิดหนึ่งแล้วจึงพูดต่อไปว่า “เด็กสี่คนอย่างพวกเธอทำให้ฉันอิ่มได้มากกว่าจริง ๆ นะ แต่ไม่ใช่อิ่มท้อง มันเป็นความ อิ่มใจ ที่เห็นพวกเธอรักกันมากต่างหาก เอาล่ะ…ถือเสียว่าตอนนี้ฉันอิ่มแล้ว ฉันจะมอบดอกไม้มังกรให้พวกเธอโดยไม่ขอใครมาคลายหิวเลยก็แล้วกันนะ”

เมื่อเด็ก ๆ ได้ฟังคำพูดของเจ้ามังกร พี่น้องทั้งสี่ก็ดีใจจนน้ำตาไหล เด็ก ๆ เพิ่งรู้ว่าความรักที่พวกเขามีให้แก่กันช่วยปกป้องพวกเขาจากอันตรายได้อย่างไม่น่าเชื่อ เด็กทั้งสี่พากันขอบคุณมังกรที่เมตตา จากนั้น ทุกคนก็ช่วยกันเก็บดอกไม้มังกรแล้วรีบนำกลับไปปรุงยารักษาแม่

ไม่นานนัก แม่ของเด็กทั้งสี่ก็หายป่วย เด็ก ๆ ดีใจมากที่แม่กลับมาแข็งแรงอีกครั้ง พวกเขาขอร้องไม่ให้แม่ทำงานหนักจนเกินไป เพราะถึงแม่จะหาเงินมาได้มากเท่าไร แต่หากพวกเขาไม่มีแม่อยู่ให้รัก เงินทองเหล่านั้นก็คงไม่มีความหมายเลยแม้สักนิด

หญิงม่ายเข้าใจความรู้สึกของลูก ๆ เป็นอย่างดี เธอจึงให้คำมั่นสัญญากับลูก ๆ และทำงานแต่เพียงพอดีนับจากนั้น

หลายปีต่อมา พี่น้องทั้งสี่ก็เติบโตเป็นผู้ใหญ่ ซึ่งแน่นอนว่าพวกเขาต่างช่วยกันดูแลแม่เป็นอย่างดี เพราะทุกครั้งที่พี่น้องทั้งสี่คนเห็นแม่มีความสุข พวกเขาก็มีความสุขด้วยเช่นกัน

#นิทานนำบุญ

Author:

I am a writer and storyteller in Thailand. I wrote 416 stories in 17 year. welcome to my lovely world.

One thought on “สี่พี่น้องกับมังกรผู้หิวโหย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.