Posted in ความรัก, นิทาน, เด็ก

นิทานรักแท้ : การเดินทางของปุ๋งปุ๋ง

ในชีวิตการแต่งนิทานของผม ตัวเอกของนิทานที่แปลกที่สุดเท่าที่เคยเขียนมาก็คือ พระเอกของนิทานเรื่องนี้ “ปุ๋งปุ๋ง”  ปุ๋งปุ๋งเป็น “ก้อนอึน้อยๆ” ที่ตามหาความรัก  สาเหตุที่ตัวเอกต้องเป็นก้อนอึ เพราะในสายตาของทุกคน ก้อนอึเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจ  ซึ่งเมื่อก้อนอึต้องการตามหาความรัก โอกาสที่มันจะได้พบกับความรัก จึงเป็นเรื่องที่ยากเย็นเหลือเกิน   อย่างไรก็ตาม นิทานเรื่อง “การเดินทางของปุ๋งปุ๋ง” เป็นนิทานความรักที่อ่านก่อนนอนได้อย่างมีความสุข ไม่ว่าจะอ่านให้ลูกหรือแฟนฟังก็คงทำให้คนฟังยิ้มได้ทั้งคู่  เพราะเนื้อหาของนิทานทำให้คนอ่านได้รู้ว่า  “คนทุกคนเกิดมาอย่างมีคุณค่า มีความหมาย และ เกิดมาเพื่อใครสักคนทั้งนั้น”  ลองอ่านกันดูนะครับ

นิทานเรื่อง การเดินทางของปุ๋งปุ๋ง

‘ปุ๋งปุ๋ง’ เป็นก้อนอึน้อยๆ ที่น่าสงสาร  นับตั้งแต่มันลืมตาออกมาดูโลก  ผู้ที่ให้กำเนิดก็ทอดทิ้งมันไปอย่างไม่แยแส  ปุ๋งปุ๋งเสียใจมากจึงร้องไห้ไม่ยอมหยุด  เมื่อนางฟ้าแห่งสายลมได้ยินเข้า  นางฟ้าจึงปรากฏตัวและปลอบใจปุ๋งปุ๋งว่า  อย่าร้องไห้เสียใจไปเลย  ทุกสิ่งในโลกล้วนเกิดมาอย่างมีค่า  มีความหมายด้วยกันทั้งนั้น  เธอเองก็เช่นกัน  สักวัน…เธอจะได้พบกับผู้ที่เห็นคุณค่า  และต้องการเธอจริง ๆ นะ”   

ปุ๋งปุ๋งมีกำลังใจเมื่อได้ฟังคำของนางฟ้า  มันอยากมีคุณค่าและเป็นที่ต้องการ  เช่นเดียวกับคนอื่น ๆ  ด้วยเหตุนี้เอง  ปุ๋งปุ๋งจึงตัดสินใจออกเดินทาง  เพื่อตามหาคนที่เห็นคุณค่าในตัวมัน

ปุ๋งปุ๋งย่างเท้าไปจนเจอหญิงสาวกลุ่มหนึ่ง  มันคิดว่าคงดีแน่ ๆ ถ้ามันเกิดมาเพื่อหญิงสาวเหล่านี้  แต่อนิจจา เมื่อปุ๋งปุ๋งร้องทักทาย  แทนที่พวกเธอจะยิ้มตอบ  สาวงามทั้งหมดต่างส่งเสียงร้องวี้ดว้าย  แล้วถอยห่างไปด้วยความรังเกียจ

ปุ๋งปุ๋งเดินทางต่อจนมาพบกับเหล่าวัยรุ่นที่มันคิดว่าคงไม่เลวเลย  ถ้ามันพอจะมีประโยชน์ต่อวัยรุ่นบ้าง  แต่ทันทีที่พวกวัยรุ่นเห็นปุ๋งปุ๋ง  แทนที่พวกเขาจะฟังคำทักทาย  พวกเขากลับแกล้งผลักกัน  เพื่อให้ใครสักคนในกลุ่มพลาดเหยียบปุ๋งปุ๋งจนแบนแต๊ดแต๋

ปุ๋งปุ๋งเดินทางต่อจนได้พบกับเด็ก ๆ แก้มใส  มันคิดว่า คงดีแน่ ๆ  ถ้ามันเกิดมาเพื่อเด็ก ๆ เหล่านี้  เมื่อปุ๋งปุ๋งร้องทักทายเด็ก ๆ  แม้เด็กเล็กบางคนจะยิ้มตอบ  แต่เด็กส่วนใหญ่กลับทำท่าขยะแขยง  แล้วบอกเด็กเล็กว่าอย่าไปยุ่ง  เพราะตัวของปุ๋งปุ๋งเต็มไปด้วยเชื้อโรค!

ปุ๋งปุ๋งเสียใจมาก  ที่แม้แต่เด็ก ๆ ก็ยังรังเกียจมัน  มันอยากเป็นเพื่อนกับเด็ก ๆ  แต่มันก็รู้ดีว่า ก้อนอึที่มีเชื้อโรคติดตัวมาตั้งแต่เกิด  ไม่มีทางทำตัวเอง  ให้สะอาดได้มากกว่าที่เป็นอยู่

ปุ๋งปุ๋งหมดกำลังใจ จึงเดินคอตกไปนั่งร้องไห้ อยู่กลางท้องทุ่งตามลำพัง  ในขณะที่ปุ๋งปุ๋งนั่งกอดเข่าร้องไห้และกล่าวโทษโชคชะตาอยู่นั้นจู่ ๆ  เจ้าอึก้อนน้อยก็ได้ยินเสียงเล็ก ๆ  ที่เบาแสนเบาแว่วมาจากที่ไหนสักแห่ง

เธอคืออึน้อยใช่ไหม  เสียงปริศนาถาม   ฉันเป็นเมล็ดพืชที่อยู่ใต้พื้นดินตรงที่เธอนั่งอยู่     ฉันรอเธอมานานแล้ว  เธอจะรังเกียจไหม  ถ้าเมล็ดพืชที่ต้อยต่ำอย่างฉัน  อยากจะชวนเธอมาช่วยกันสร้าง  ดอกไม้แสนสวยให้แก่โลกใบนี้

เจ้าอึน้อยปุ๋งปุ๋งดีใจอย่างบอกไม่ถูก  ไม่มีเหตุผลใดเลยที่ปุ่งปุ๋งจะปฏิเสธ  มันเช็ดน้ำตาพลางนึกขอบคุณนางฟ้า  ที่ให้ข้อคิดอันแสนวิเศษ  ทุกสิ่งเกิดมาอย่างมีความหมายด้วยกันทั้งนั้น

ปุ๋งปุ๋งยิ้มละไมเมื่อคิดถึงคำของนางฟ้า  หลังจากนั้น  มันก็ค่อย ๆ แทรกตัวลงไปในพื้นดิน  เพื่อทักทายกับเมล็ดพืชกระจิ๋วหลิว  ผู้เห็นคุณค่าและต้องการมันจริง ๆ

ไม่ช้าไม่นานนัก  ท้องทุ่งที่เคยว่างเปล่า  ก็เต็มไปด้วยดอกไม้แสนสวย ที่เกิดจากการร่วมมือร่วมใจของปุ๋งปุ๋ง กับเมล็ดพืชกระจิ๋วหลิวที่เกิดมาเพื่อกันและกัน

ในที่สุด  ปุ๋งปุ๋งก็ค้นพบว่า มันก็มีคุณค่าไม่แพ้สิ่งใด ๆ ในโลกเลย

Author:

I am a writer and storyteller in Thailand. I wrote 416 stories in 17 year. welcome to my lovely world.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.