Posted in ครอบครัว, นิทาน, เด็ก

อุบายร้ายจริงแฮะ

ย้อนความหลังสมัยที่ผมเขียนนิทานให้นิตยสารขวัญเรือน และเริ่ม “อุตริ” แต่งนิทานที่ลงท้ายด้วยสระอูทั้งเรื่อง ในนิทานเรื่อง “ฮันนูกับคุณปู่” แม้การแต่งนิทานที่ลงท้ายด้วยสระจะเป็นเรื่องยาก (และคนที่ต้องแต่งนิทานส่งทุก 15 วันคงไม่อยากทำ) แต่ผลตอบรับที่ได้กลับมาถือว่าดีมาก คือ ได้รับคำชมทั้งจากคนอ่านและกองบรรณาธิการ ในเวลาต่อมา ผมก็นึกสนุกอยากแต่งนิทานสระอีก ถ้าจำไม่ผิด นิทานเรื่องต่อมาเป็นนิทานสระโอ (ซึ่งถือว่าเป็นสระที่แต่งง่าย) พอเว้นระยะเวลามาอีกสักพักใหญ่ ผมก็อยากท้าทายตัวเองอีก ด้วยการแต่งนิทานสระที่ใช้สระยาก ๆ อย่างสระแอะ ซึ่งมีคำสระแอะค่อนข้างน้อย (ยิ่งมีคำน้อย การแต่งเรื่องก็จะยิ่งยาก) การแต่งใช้เวลาพอสมควร จนสุดท้ายก็ได้นิทานเรื่อง “อุบาย….ร้ายจริงแฮะ” ออกมา อนึ่ง ในช่วงเวลาที่แต่งนิทานเหล่านี้ ถ้าจำไม่ผิด ผมยังไม่เห็นนิทานสระแนวนี้เลยในท้องตลาด แต่หลังจากแต่งนิทานสระแนวนี้ได้สักระยะหนึ่ง หนังสือนิทานที่ลงท้ายด้วยสระแบบนี้จึงเริ่มเกิดขึ้น ขอให้เด็ก ๆ มีความสุขกับนิทานสระแอะเรื่องนี้นะครับ

นิทานเรื่อง  อุบาย…ร้ายจริงแฮะ

กาลครั้งหนึ่งนานเลยแหละ มีเด็กน้อยตากลมผมแกละ

เขาชอบหัวเราะ “แหะ…แหะ” แถมยังช่างเจื้อยแจ้วเจ๊าะแจ๊ะ

วันหนึ่งฝนตกเปาะแปะ น้ำเจิ่งนองจนพื้นเฉอะแฉะ

เด็กน้อยสวมรองเท้าแตะ แล้วกระโดดขึ้นขี่หลังแพะ

เจ้าแพะพาเด็กผมแกละ วิ่งฝ่าฝนที่หยดแหมะ…แหมะ

หนูน้อยอยากเล่นตบแผละ จึงมุ่งหน้าไปหาคนแคระ

โชคร้ายทีเดียวเชียวแหละ เพราะคนแคระออกไปเลี้ยงแกะ

เด็กน้อยหน้าบูดปากแบะ เซ็งตัวเอง…ที่ลืมนัดแนะ

ฉับพลัน! เจ้าหนูผมแกละ มองเห็นเรือลอยเรื่อยเฉื่อยแฉะ

“นั่นโจรสมญา ‘ซาแปะ’ คงพายเรือมาเพื่องัดแงะ”

เด็กน้อยกลัวจนเหงื่อแฉะ ไม่กล้าส่งเสียงเลยซักแอะ

โจรงัดหน้าต่างดัง “แขวะ!” มันมาปล้นจริง ๆ ด้วยแฮะ

และแล้ว…เจ้าหนูผมแกละ ก็ค่อย ๆ ย่องเดินเตาะแตะ

เขาอยากปราบโจรซาแปะ เพื่อปกป้องบ้านของคนแคระ

ดังนั้น เด็กน้อยผมแกละ จึงลวงโจรหน้าตาชวนแหวะ

โดยแกล้งเป็นใบ้ “แบะ…แบะ” แล้วหลอกโจรให้ซื้อนมแพะ

เจ้าโจรฉีกยิ้มแสยะ เพราะบ้านร้อนจนเหงื่อหยดแหมะ

มันหลงกลเด็กผมแกละ จึงดื่มนมเข้าไปเยอะแยะ

เด็กน้อยหัวเราะ “แหะ…แหะ” ออกลีลาเริงร่าเหลาะแหละ

เจ้าโจรไม่รู้สักแอะ ว่าในนมมีเม็ดเป๊าะแป๊ะ! ***

แผนการของเด็กผมแกละ ทำโจรป่วยกระเสาะกระแสะ

โจรร้ายหมดแรงเกาะแกะ จนต้องส่งไปหาหมอแมะ

จบแล้วเรื่องสระแอะ โปรดช่วยกันหัวเราะ “แหะ…แหะ”

ตั้งใจเขียนมากเลยแหละ ชอบไม่ชอบ…อย่าลืมชี้แนะ

#นิทานนำบุญ

————————————————————————————————

*** เม็ดเป๊าะแป๊ะเป็นอีกชื่อหนึ่งของเมล็ดต้อยติ่ง   เมื่อโดนน้ำ  มันจะแตกตัวออกคล้ายกับการระเบิด

Author:

I am a writer and storyteller in Thailand. I wrote 416 stories in 17 year. welcome to my lovely world.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.