Posted in ครอบครัว, นิทาน, เด็ก

นายพรานยอดนักสังเกต

นิทานก่อนนอนเรื่อง “นายพรานยอดนักสังเกต” จัดอยู่ในหมวดนิทานภาคต่อ ของนิทานอมตะเรื่อง “หนูน้อยหมวกแดง” ตอนที่ผม (นำบุญ นามเป็นบุญ) ตัดสินใจแต่งนิทานเรื่องนี้ ผมเคยแต่งนิทานภาคต่อของ “หนูน้อยหมวกแดง” มาแล้ว ในนิทานเรื่อง “หมาป่าจอมดื้อด้าน” ดังนั้น “นายพรายยอดนักสังเกต” จึงมีความท้าทายในการแต่งมากขึ้นไปอีก คือจะแต่งนิทานเรื่องใหม่อย่างไร ให้สนุกและไม่ซ้ำกับนิทานก่อนหน้า แต่ในการแต่งนิทานเรื่องนี้ ผมท้าทายตัวเองมากขึ้นไปอีก ด้วยการ “ตั้งใจ” นำโครงเรื่องเดิมของนิทานเรื่อง “หนูน้อยหมวกแดง” มาใช้ อ้าว! ถ้านำโครงเรื่องเก่ามาใช้ แล้วจะแต่งเป็นนิทานเรื่องใหม่ได้อย่างไร นิทานเรื่องนี้ เป็นตัวอย่างของการแต่งนิทานจากนักแต่งนิทานมืออาชีพ (ตอนที่แต่ง ผมน่าจะแต่งในช่วงปีที่ 15-17 ในการทำงานครับ เลยกล้าเรียกตัวเองว่ามืออาชีพ) แถมข้อคิดของนิทานเรื่องนี้ ยังเหมาะกับเด็ก ๆ มาก ลองอ่านกันดูนะครับ

นิทานเรื่อง  นายพรานยอดนักสังเกต

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีนายพรานคนหนึ่งเป็นคนช่างสังเกต

วันหนึ่ง ในขณะที่นายพรานเดินทางอยู่ในป่า จู่ ๆ เขาก็สังเกตเห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งใส่ชุดสีแดงและสวมหมวกสีแดงเดินถือตะกร้าผลไม้ผ่านตาเขาไป

นายพรานแปลกใจที่มีเด็กผู้หญิงเข้ามาเดินอยู่ในป่าตามลำพัง  เขาเป็นห่วงว่าหนูน้อยอาจถูกสัตว์ป่ารุมทำร้าย  นายพรานจึงคิดว่าเขาควรทำอะไรสักอย่าง

ในขณะที่นายพรานกำลังใช้ความคิดอยู่นั้น  จู่ ๆ เขาก็สังเกตเห็นหมาป่าตัวหนึ่งย่องผ่านตาเขาไป  นายพรานคำนวณทิศทางที่หมาป่ามุ่งหน้าไปพลางคาดการณ์ว่า บางที…หมาป่าอาจกำลังสะกดรอยตามเด็กผู้หญิงโดยมีจุดมุ่งหมายบางอย่าง  นายพรานเป็นห่วงเด็กผู้หญิง เขาจึงตัดสินใจเดินทางตามหมาป่าไปอย่างเงียบ ๆ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา  นายพรานสังเกตเห็นหมาป่าแอบวิ่งผ่านทางลัดไปดักหน้าทักทายเด็กผู้หญิงที่ใส่ชุดสีแดงคนนั้น  ครั้นเมื่อนายพรานเงี่ยหูฟังบทสนทนาของหมาป่ากับเด็กน้อย เขาก็จับความได้ว่า  เด็กหญิงได้รับมอบหมายจากคุณแม่ให้เอาตะกร้าไปเยี่ยมคุณยายที่บ้านกลางป่า  แต่เธอไม่แน่ใจเรื่องเส้นทาง  หมาป่าจึงชี้ทางให้เด็กหญิงได้รู้

หากฟังเผิน ๆ ดูเหมือนว่าหมาป่าจะมีเจตนาที่ดี  แต่เมื่อนายพรานพิจารณาเส้นทางที่หมาป่าแนะนำ  เขาก็รู้สึกคลางแคลงใจ เนื่องจากเส้นทางดังกล่าว เป็นทางอ้อม ซึ่งจริง ๆ แล้วมีทางลัดที่สะดวกสบายตรงไปถึงบ้านคุณยายได้ในเวลาเพียงแค่ประเดี๋ยวประด๋าว ครั้นเมื่อเด็กหญิงหลงเชื่อและเดินทางตามคำแนะนำของหมาป่า หมาป่ากลับรีบวิ่งไปยังทางลัด แล้วมุ่งหน้าไปยังบ้านของคุณยายทันที

นายพรานมั่นใจว่าหมาป่าคงมีแผนร้ายอะไรบางอย่าง เขามีทางเลือกสองทาง คือ การรีบตามหมาป่าไป หรือการตามไปรักษาความปลอดภัยให้เด็กผู้หญิง ซึ่งเมื่อพิจารณาดูแล้ว นายพรานก็ตัดสินใจติดตามเด็กผู้หญิงตัวน้อยไปอย่างไม่รอช้า

ครั้นเมื่อเด็กผู้หญิงผู้ใส่ชุดสีแดงและใส่หมวกสีแดงเดินทางไปถึงบ้านของคุณยาย เธอก็เคาะประตูพร้อมกับส่งเสียงทักทายให้คุณยายรู้ว่าเธอมาถึงแล้ว

แต่เมื่อคุณยายส่งเสียงตอบกลับมาและเชื้อเชิญให้หลานสาวเข้าไปในบ้าน เด็กหญิงกลับรู้สึกแปลกใจ เนื่องจากเธอสังเกตว่า เสียงของคุณยายฟังคล้ายกับเสียงของใครบางคน ซึ่งไม่เหมือนเสียงของหญิงชราอย่างคุณยายเลยแม้แต่น้อย

เด็กหญิงในชุดสีแดงเดินเข้าไปในบ้านด้วยความระแวดระวัง  เธอมองไปที่เตียงของคุณยายที่หันหลังให้ประตู  พลันสังเกตเห็นเงาของคุณยายที่ปรากฎบนกำแพงแลดูแปลกประหลาดไปกว่าที่ควรจะเป็น  เพราะคุณยายมีปากยื่นยาว มีหูตั้ง แถมยังมีหาง ทำให้เด็กหญิงเผลออุทานออกมาว่า “ดูเหมือนคุณยายจะมีหาง  ซึ่งก็แปลว่านี่ต้องเป็นคุณยายตัวปลอมแน่ ๆ“

อนิจจา แม้เด็กหญิงจะรู้ตัว  แต่นั่นก็สายไปเสียแล้ว เพราะเมื่อหมาป่าที่แอบวิ่งผ่านทางลัดมายังบ้านของคุณยายแล้วปลอมตัวเป็นคุณยาย (โดยมัดคุณยายเอาไว้ในห้องเก็บของ) รู้ว่าเด็กหญิงระแคะระคายสงสัย  มันจึงกระโจนออกจากเตียง แล้วตั้งท่าจะกระโดดเข้าขย้ำเด็กผู้หญิงเพื่อกินเป็นอาหาร

แต่สิ่งที่หมาป่าไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น  เพราะเด็กหญิงที่ใส่ชุดสีแดงและสวมหมวกสีแดงซึ่งส่งเสียงคุยกับมันนั้น  แท้จริงแล้วเป็นนายพรานที่ขอยืมชุดและหมวกของ “หนูน้อยหมวกแดง” มาใส่

ครั้นเมื่อหมาป่าที่ไม่รู้จักสังเกตสังการู้ตัวว่ามันหลงกลของพรานป่า มันก็ตั้งท่าจะพลิกตัวหลบหนี  แต่นั่นก็สายไปเสียแล้ว  เพราะนายพรานกระโจนเข้าใส่หมาป่าแล้วใช้เชือกมัดจนหมาป่าหมดหนทางต่อสู้

เมื่อเด็กหญิงเจ้าของชุดสีแดงและหมวกสีแดงตัวจริงได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เธอก็กล่าวขอบคุณพรานป่าผู้มีน้ำใจ  ทั้งยังบอกว่า เธอจะฝึกฝนความสามารถในการสังเกตให้เก่งเหมือนกับพรานป่าผู้มีพระคุณ จากนั้น เด็กหญิงก็รีบไปแก้มัดให้คุณยาย แล้วพรานป่าก็กล่าวคำอำลาพร้อมกับแบกหมาป่าจอมเจ้าเล่ห์กลับไป “ปรับทัศนคติ” ที่บ้านของเขา

#นิทานนำบุญ

………………………………………..

Author:

I am a writer and storyteller in Thailand. I wrote 416 stories in 17 year. welcome to my lovely world.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.