Posted in ครอบครัว, นิทาน, เด็ก

เงือกน้อยกับครอบครัวชาวทะเล

นิทานเรื่อง เงือกน้อยกับครอบครัวชาวทะเล

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว  มีเงือกน้อยสองพี่น้องพลัดหลงจากฝูงเข้าไปยังท้องทะเลที่มันไม่รู้จัก  ในเวลานั้น  พระอาทิตย์ใกล้จะตกแล้ว  พวกมันกลัวมาก  เงือกน้อยทั้งสองจึงรีบว่ายน้ำเพื่อหาที่พักแรมชั่วคราว…ก่อนที่ความมืดจะปกคลุมไปทั่วทุกหนแห่ง

เมื่อเงือกน้อยทั้งสองว่ายน้ำไปพบเกาะแห่งหนึ่ง  พวกมันจึงรีบไปหลบที่ถ้ำริมเกาะ  แต่เมื่อชาวเกาะเห็นเงือกน้อย  ชาวเกาะก็ออกมาขับไล่  เพราะพวกเขาไม่มีน้ำใจที่จะช่วยเหลือ 

เงือกน้อยสองพี่น้องจึงจำใจต้องว่ายน้ำออกจากเกาะแห่งแรก จนมาพบเกาะอีกเกาะหนึ่งซึ่งอยู่ห่างไกลกันมาก เงือกน้อยทั้งเหนื่อยและกลัว  พวกมันจึงรีบเข้าไปหลบตรงโขดหินริมหาด  แต่อนิจจา…เมื่อชาวเกาะมาเห็น  ชาวเกาะผู้มีจิตใจคับแคบก็ออกมาขับไล่พวกมันอีก  เงือกน้อยจึงต้องออกเดินทางเพื่อหาที่พักกันต่อ

เงือกน้อยว่ายน้ำหาที่พักกันอยู่นานมาก  แต่บริเวณนั้นแทบไม่มีเกาะแก่งให้พักแรมได้เลย  เงือกน้อยทั้งหิวและเหนื่อยจนแทบหมดแรง  ทันใดนั้นเอง  เงือกน้อยก็เห็นเรือเล็กลำหนึ่งค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้ามาหาพวกมันอย่างช้า ๆ

เรือลำนั้นเป็นเรือของครอบครัวชาวทะเลที่เดินทางหาเกาะสักแห่งเป็นที่พักอาศัย  เมื่อคุณตาคุณยายในเรือเห็นเงือกน้อยว่ายน้ำอยู่ไกล ๆ คุณตาคุณยายจึงให้ลูกชายและลูกสะใภ้พายเรือเข้าไปหาเงือกน้อย เผื่อว่าพวกมันจะต้องการความช่วยเหลือ 

ครั้นเมื่อคุณตาคุณยายทราบว่าเงือกน้อยพลัดหลงจากฝูงและเหนื่อยมาก  ท่านทั้งสองจึงเชิญเงือกน้อยขึ้นมาบนเรือแล้วแบ่งปันอาหารให้   เงือกน้อยดีใจที่ได้รับความเมตตา คืนนั้น…เงือกน้อยจึงนอนเอาแรงบนเรือร่วมกับลูกหลานของคุณตาคุณยายอย่างมีความสุข

วันต่อมา  เมื่อเงือกน้อยตื่นขึ้น  พวกมันก็ใช้สัญชาตญาณของความเป็นเงือก  อ่านทิศทางจากสายลมและกระแสน้ำ  จากนั้น พวกมันนำทางให้ครอบครัวชาวทะเลพายเรือไปเรื่อย ๆ จนพบเกาะร้างที่สวยงามซึ่งไม่เคยมีใครเหยียบย่างมาก่อน

เกาะแห่งนั้นเป็นเกาะที่มีทั้งน้ำจืด, ผลไม้และเพชรนิลจินดามากมาย  แม้ครอบครัวชาวทะเลจะไม่ได้สนใจเพชรนิลจินดาเลย  แต่พวกเขาก็รู้สึกขอบคุณเงือกน้อยที่พามายังเกาะซึ่งงดงามและอุดมสมบูรณ์ถึงเพียงนี้  เมื่อสมาชิกของครอบครัวชาวทะเลช่วยกันสร้างกระท่อม  พวกเขาก็ไม่ลืมที่จะสร้างที่พักให้เงือกน้อยใช้พักพิงด้วย

ยามค่ำคืน  แทนที่ครอบครัวชาวทะเลจะปล่อยให้เงือกน้อยกินอาหารเย็นตามลำพัง  พวกเขาก็พากันนำสำรับกับข้าวมานั่งกินที่ริมหาดเพื่อไม่ให้เงือกน้อยรู้สึกเหงา  นอกจากนี้  เมื่อทุกคนกินข้าวจนอิ่มแล้ว  คุณตาคุณยายก็ชวนลูกหลานให้ช่วยกันร้องรำทำเพลงตามประสาชาวทะเลจนดึกดื่น  เงือกน้อยทั้งสองจึงลืมความกังวลต่าง ๆ ไปจนหมดสิ้น  พวกมันพากันร้องเพลงเล่าถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นและเผลอกล่าวถึงเพชรนิลจินดาที่มีอยู่บนเกาะด้วย  เงือกน้อยส่งเสียงเพลงลอยลมไปโดยไม่รู้เลยว่า การร้องเพลงของพวกมันจะทำให้เกิดสิ่งที่ไม่คาดฝันขึ้นในตอนเช้า!

เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น  ผู้คนที่แล้งน้ำใจจากเกาะแห่งแรกและเกาะแห่งที่สองพากันพายเรือเข้ามาที่เกาะของครอบครัวชาวทะเลพร้อมกับอาวุธครบมือ โดยพวกเขาหมายจะเข้ามาแย่งชิงสมบัติตามเนื้อเพลงที่เงือกน้อยเผลอร้องออกไปเมื่อคืนวานนี้  เงือกน้อยตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ส่วนครอบครัวชาวทะเลก็หวาดกลัวจนตัวสั่น  แต่ก่อนที่คนเหล่านั้นจะเข้ามาถึงเกาะ สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้นอีก!

ในขณะที่ผู้บุกรุกพายเรือเข้ามาจนเกือบถึงชายหาด  ครอบครัวชาวทะเลและเงือกน้อยก็มองเห็นฝูงเงือกนับร้อยตน รวมทั้งพรายน้ำ, มังกรสมุทรและเทพแห่งท้องทะเลพากันเดินทางตามเสียงร้องเพลงของเงือกน้อยตรงมายังเกาะอันห่างไกลแห่งนี้   เมื่อผู้คนที่ละโมบเห็นภูตพรายแห่งท้องทะเลมุ่งหน้ามายังเกาะ  พวกเขาก็ตกใจแล้วรีบพายเรือหนีออกทะเลไปอย่างไม่คิดชีวิต

เงือกน้อยสองพี่น้องดีใจมากที่ได้พบกับครอบครัวและเพื่อน ๆ ชาวทะเลอีกครั้ง แต่ในขณะเดียวกัน เงือกน้อยก็เสียใจที่พวกมันต้องจากครอบครัวชาวทะเลไปและอาจไม่มีโอกาสได้พบกันอีก

ในขณะที่เงือกน้อยกำลังกังวลใจอยู่นั้น  คุณตาคุณยายก็สังเกตเห็นแววตาของเงือกน้อยที่เต็มไปด้วยความทุกข์  คุณตากับคุณยายจึงเอ่ยปากเชิญให้ภูตพรายชาวทะเลทั้งหลายมาพำนักพักอาศัยอยู่ด้วยกันโดยไม่ต้องเดินทางเร่ร่อนไปที่ไหนอีก

เมื่อฝูงเงือก, พรายน้ำ, มังกรสมุทรและเทพแห่งท้องทะเลได้ฟังคำเชื้อเชิญ  พวกมันก็สัมผัสได้ถึงความเป็นมิตรของคุณตาคุณยายที่มีให้อย่างเต็มเปี่ยม  ด้วยเหตุนี้  ทั้งหมดจึงตัดสินใจตั้งรกรากอยู่ในทะเลรอบเกาะ แล้วช่วยกันดูแลผืนน้ำบ้านใหม่ให้อุดมสมบูรณ์และสวยงามอย่างยากที่เกาะแห่งใดจะเสมอเหมือน

ครอบครัวชาวทะเลมีความสุขมากที่มีเหล่าพี่น้องชาวทะเลมาอยู่เป็นเพื่อน  ส่วนฝูงเงือก, พรายน้ำ, มังกรสมุทรและเทพแห่งท้องทะเล รวมทั้งเงือกน้อยสองพี่น้องก็มีความสุขเช่นกันที่ได้อยู่กับครอบครัวชาวทะเลผู้มีจิตใจงดงามเช่นนี้     

#นิทานนำบุญ

………………………

Author:

I am a writer and storyteller in Thailand. I wrote 416 stories in 17 year. welcome to my lovely world.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.