เคยไหม? แค่เราทำหน้าเฉย ๆ คนก็หาว่าเราหน้าบูด หน้าเหวี่ยงแล้วไม่อยากเข้าใกล้ คนที่มีหน้าแบบนี้เขาเรียกว่า “มีใบหน้าเป็นอาวุธ” ซึ่งสมัยก่อนพี่นำบุญก็เจอปัญหาแบบนี้เหมือนกัน คือ ทำหน้าเฉย ๆ คนก็เกลียดก็กลัว (น่าสงสารจัง) ตอนแต่งนิทานเรื่องนี้ จึงนำความรู้สึกในช่วงนั้นมาดัดแปลงเป็นเรื่องราว นิทานเรื่องนี้ออกจะบ๊อง ๆ สักหน่อย (ก็มันเป็นนิทานตลก ๆ ก่อนนอนนี่นา) ถ้ามีโอกาส จะลองวาดภาพประกอบเพิ่มเติมนะครับ น่าจะช่วยให้คนอ่านอมยิ้มได้มากขึ้นครับ
นิทานก่อนนอนเรื่องยาว ๆ
3 นิทานปรับนิสัยเด็กดื้อ ติดมือถือและไม่กินผัก
ปัจจุบัน คุณพ่อคุณแม่และคุณครูต้องเผชิญกับปัญหาด้านพฤติกรรมของเด็ก ๆ มากขึ้นทุกขณะ เช่น การที่เด็กไม่เชื่อฟังคำเตือน ชอบหยิบจับรื้อค้นข้าวของโดยไม่ได้รับอนุญาต การที่เด็กติดโทรศัพท์มือถือ และการที่เด็กไม่ชอบกินผัก วิธีการแก้ปัญหาด้วยการว่ากล่าวตักเตือนตรง ๆ อาจไม่ได้ผล เพราะเมื่อผู้ใหญ่เริ่มบ่นหรือสอน เด็กก็พร้อมจะเข้าโหมดเอาหูทวนลม ทำท่าเหมือนฟัง แต่ไม่มีวันทำตาม (ก็เหมือนที่ผู้ใหญ่เคยทำตอนเป็นเด็ก ๆ นั่นเอง) ซึ่งเป็นเรื่องน่าเบื่อทั้งคนบ่นและคนถูกบ่น แต่แนวทางหนึ่งที่น่าจะช่วยปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของเด็ก ๆ ได้บ้าง นั่นคือการใช้เรื่องเล่าหรือนิทานเป็นสื่อในการให้ข้อมูลเพื่อให้เด็กครุ่นคิด จนเกิดการตัดสินใจปรับพฤติกรรมด้วยตนเอง Continue reading “3 นิทานปรับนิสัยเด็กดื้อ ติดมือถือและไม่กินผัก”
7 นิทานรักสุดพิลึก ที่น้อยคนจะเคยอ่าน
ปะล่องป่องแป่ง ง้องแง้งง้องแง้ง ในชีวิตเธอ
คลิปนิทาน : อุบายร้ายจริงแฮะ
นิทานก่อนนอนที่เล่าเรื่องด้วยคำคล้องจองหรือถ้อยคำที่มีจังหวะจะโคน จะช่วยเพิ่มพัฒนาการทางภาษาให้แก่เด็ก ๆ ได้เป็นอย่างดี การดูหรือฟังคลิปนิทานจนคุ้นเคย แล้วนำเนื้อหาในนิทานไปให้เด็กฝึกอ่าน ความคุ้นชินจะช่วยให้เด็กสะกดคำและเดาการออกเสียงของคำต่าง ๆ ได้ง่ายขึ้น เมื่อฝึกบ่อย ๆ โดยเปลี่ยนตัวอักษรบางตัวให้ต่างจากเดิม เช่น ถ้าเด็กคุ้นกับคำว่า แกะ เมื่อเปลี่ยน ก.ไก่ เป็นค.ควาย แล้วให้เด็กอ่าน เด็กก็จะพอเดาได้ว่า เสียงต้องไปทางสระแอะ อาจเป็น แขะ หรือ แคะ อะไรทำนองนี้ ซึ่งน่าจะช่วยให้เด็กมีหลักยึดในการออกเสียงสะกดคำเพิ่มขึ้นครับ
เทคนิคทำให้เด็กสนใจเรียนด้านวิทยาศาสตร์
ไวรัสอู่ฮันกับการทำให้เด็กสนใจเรียนด้านวิทยาศาสตร์
การระบาดของไวรัสโคโรนาสายพันธ์ุใหม่ หรือที่รู้จักกันในชื่อ “ไวรัสอู่ฮั่น” ทำให้คนเกือบทั้งโลกตื่นตระหนก และพยายามยับยั้งให้โรคติดต่อครั้งนี้ สร้างความเสียหายต่อผู้คนให้น้อยที่สุด Continue reading “เทคนิคทำให้เด็กสนใจเรียนด้านวิทยาศาสตร์”
นิทานก่อนนอน : ตุ๊กตาเพื่อนเก่า
นิทานก่อนนอนที่พ่อแม่ควรเลือกเล่าให้ลูกฟัง ควรมีเนื้อเรื่องอ่อนโยนและอบอุ่น เพราะจะช่วยทำให้ลูกรู้สึกผ่อนคลายและนอนหลับได้ง่ายขึ้น ด้วยเหตุนี้ พี่นำบุญจึงเลือกนิทานก่อนนอนเรื่อง ตุ๊กตาเพื่อนเก่า ซึ่งเป็นนิทานที่อ่อนหวาน อบอุ่น มาไว้ในหมวดนิทานก่อนนอน หวังว่าคุณพ่อคุณแม่และเด็ก ๆ คงมีความสุขกับนิทานเรื่องนี้นะครับ Continue reading “นิทานก่อนนอน : ตุ๊กตาเพื่อนเก่า”
นำบุญในแพรวสุดสัปดาห์
เมื่อปี 2536 สมัยที่ผมยังเรียนอยู่ที่คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นิตยสาร สุดสัปดาห์ได้มาสัมภาษณ์ผม หลังจากที่ผมได้รางวัลที่ 1 จากการประกวดรูปแบบรายการโทรทัศน์ ในโครงการสร้างฝันกับกันตนา และนี่คือบทสัมภาษณ์ครับ Continue reading “นำบุญในแพรวสุดสัปดาห์”
พี่เสือและดอกไม้
จุดเริ่มต้นของนิทานเรื่อง “พี่เสือและดอกไม้” เกิดขึ้นอย่างแปลกประหลาดที่สุด! ผมยังจำได้ว่า ในวันที่ผมเริ่มคิดนิทานเรื่องนี้เพื่อเขียนส่งนิตยสารขวัญเรือน ตอนแรกผมนึกแนวเรื่องที่อยากเขียนไม่ออก แต่จู่ ๆ ผมก็หันไปเห็นหนังสือเรื่อง “ผีเสื้อและดอกไม้” ของคุณนิพพาน ซึ่งเป็นหนังสือที่งดงามมากเล่มหนึ่ง วันนั้น ผมนึกสนุก อยากท้าทายตัวเอง จึงนำชื่อหนังสือเรื่องผีเสื้อและดอกไม้ มาปรับเป็น “พี่เสือ” และดอกไม้ จากนั้น ถึงได้เริ่มคิดเนื้อเรื่องของนิทาน นิทานเรื่องนี้จึงเป็นนิทานหนึ่งในน้อยเรื่อง ที่มีจุดเริ่มต้นจาก “การตั้งชื่อเรื่อง” ไม่ได้เริ่มจากการตั้งแก่นเรื่อง หรือคิดเนื้อเรื่อง แล้วค่อยมาตั้งชื่อทีหลัง (ซึ่งถือว่าแปลก) อย่างไรก็ตาม หลังจากที่แต่งนิทานเรื่องนี้เสร็จแล้ว และได้ตีพิมพ์ ปรากฏว่า หลาย ๆ คนกลับชอบนิทานเรื่องนี้มาก ดังนั้น ผมจึงนำนิทานก่อนนอนเรื่องยาว ๆ เรื่องนี้มาให้ทุกท่านได้อ่านกันในเว็บไซต์นิทานนำบุญ ซึ่งหวังว่าจะเป็นนิทานอีกเรื่องที่ทำให้ทุกคนมีความสุขนะครับ
Continue reading “พี่เสือและดอกไม้”นิทานเรื่องพิเศษ : บ่างบิน
นิทานก่อนนอนเรื่องยาว ๆ เรื่อง “บ่างบิน” เป็นนิทานที่ผม (นำบุญ นามเป็นบุญ) แต่งขึ้นเพื่อแสดงความรักที่ผมมีต่อชาวไทใหญ่ (ซึ่งเกิดขึ้นจากตอนที่ผมมีโอกาสไปนอนวัดที่จังหวัดแม่ฮ่องสอนพร้อมกับพ่อครูมาลา คำจันทร์ และทำให้ได้รับรู้เกี่ยวกับชีวิตของเณรชาวไทใหญ่ที่นั่น) นิทานเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมนำวัฒนธรรมของชาวไทใหญ่ (ในช่วงก่อนบวช) มาแต่งเป็นนิทานแนวผจญภัยแบบแฟนตาซีพื้นบ้าน เพื่อส่งเสริมเรื่องความกตัญญู (เรียกว่า นิทานลูกยอดกตัญญูก็ได้นะครับ) ซึ่งหวังว่านิทานเรื่องนี้จะเป็นนิทานก่อนนอนเรื่องยาว ๆ ที่ถูกใจทุก ๆ คนนะครับ ท้ายนี้ ผมขอขอบคุณภาพถ่ายเด็กชาวไทใหญ่ที่กำลังเล่น “บ่างบิน” ซึ่งนำมาจากภาพถ่ายของพ่อครู มาลา คำจันทร์ และเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมแต่งนิทานเรื่องนี้ครับ ขอขอบพระคุณมา ณ ที่นี้ครับ
นิทานเรื่อง บ่างบิน
นานมาแล้ว ณ หมู่บ้านเล็ก ๆ กลางหุบเขาแสนไกล ยังมีหญิงสาวผู้หนึ่งชื่อว่า “นางแสงฟ้า” แม้นางแสงฟ้าจะยากจนและยังคงเป็นโสด แต่นางกลับมีลูกชายถึง 7 คน ซึ่งลูกทุกคนล้วนแล้วแต่เป็นเด็กกำพร้าที่นางรับมาดูแลด้วยความเมตตาทั้งสิ้น
ทันทีที่นางแสงฟ้าได้ฟัง นางก็รีบเดินทางเข้าป่าเพื่อตามหาลูก ๆ นางแสงฟ้าแกะรอยตามลูก ๆ จนรุ่งสาง แต่จนแล้วจนรอด นางก็ตามไม่พบ เมื่อเจ้าบุญเห็นแม่กลับบ้านมาด้วยสีหน้าอมทุกข์ เขาจึงรีบนำข้าวปลาอาหารมาให้แม่กิน แล้วขอให้แม่นอนพักเอาแรงสักหน่อย โดยตัวเขาอาสาจะนวดเท้าที่เลอะขี้ดินขี้เลนให้แม่ก่อนที่แม่จะออกไปตามหาพี่ ๆ อีกครั้ง
สักพักใหญ่ เจ้าบุญก็ร่อนลงตรงหน้าถ้ำแห่งหนึ่งใกล้ ๆ กับหนองน้ำซึ่งมีผีพรายหลายตนยืนเฝ้าอยู่ ผีพรายเหล่านั้นเหมือนมองไม่เห็นเด็กน้อยที่บุกรุกเข้าไปในถิ่นของมัน เจ้าบุญแปลกใจจึงรวบรวมสติพลางคิดว่า บางทีอาจเป็นเพราะน้ำที่เขาลูบหัวลูบหน้ามีเศษดินจากเท้าแม่เจืออยู่ มันจึงมีความศักดิ์สิทธิ์ทำให้เขาลอยขึ้นฟ้าได้และช่วยปกป้องไม่ให้ผีพรายมองเห็นเขา
………………


รีวิว : คุณพ่อนักแปลงกาย
นิทานก่อนนอนหรือหนังสือภาพสำหรับเด็กเกี่ยวกับพ่อหรือความรักของพ่อในเมืองไทยมีไม่มากนัก พี่นำบุญ จึงทดลองแต่งหนังสือเรื่อง “คุณพ่อนักแปลงกาย” เพื่อให้เป็นหนังสือภาพสำหรับเด็กที่สามารถนำไปใช้ในการสร้างปฏิสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับลูก และทำให้ได้เห็นบทบาทอันสำคัญที่พ่อมีต่อลูก Continue reading “รีวิว : คุณพ่อนักแปลงกาย”
