นิทานก่อนนอนเรื่องสั้น ๆ เรื่องนี้ เป็นนิทานก่อนนอนที่สั้น กระชับ แต่มีข้อคิดสอนใจ แถมยังมีปริศนาให้คาดเดานิดหน่อยในตอนกลางเรื่อง หวังว่าเด็ก ๆ จะชอบนิทานเรื่องนี้กันนะครับ
นิทานเรื่อง ดอกไม้ของใคร
กาลครั้งหนึ่ง มีต้นไม้ต้นหนึ่งขึ้นอยู่บนก้อนเมฆ ต้นไม้ต้นนี้เป็นต้นไม้ที่ไม่สูงนัก แต่มันมีดอกขนาดใหญ่ยักษ์….ใหญ่กว่ารถยนต์เสียด้วยซ้ำ
เช้าวันหนึ่ง เป็นวันที่สายลมพัดแรงไปหน่อย ดอกไม้ดอกยักษ์จึงปลิดปลิวจากต้น แล้วค่อย ๆ ร่วงลงมาที่สนามหญ้าหน้าบ้านของเจ้ากระรอกอย่างช้า ๆ
วันนั้น เจ้ากระรอกตื่นสาย เจ้ากระต่ายที่เดินออกกำลังกายจึงเห็นดอกไม้ยักษ์ก่อนใครเพื่อน เจ้ากระต่ายตื่นเต้นที่เห็นดอกไม้ขนาดยักษ์ ซึ่งมีสีสวยสด แถมยังมีกลิ่นหอมอย่างที่มันไม่เคยได้กลิ่นแบบนี้ที่ไหนมาก่อน มันจึงตั้งใจจะเข้าไปแบกดอกไม้ยักษ์กลับบ้าน
ในขณะนั้นเอง เจ้ากระรอกตื่นขึ้นมาเห็นเข้าพอดี เจ้ากระรอกจึงรีบวิ่งออกจากบ้าน แล้วบอกกับเจ้ากระต่ายว่า “เธอเอาดอกไม้ยักษ์ไปไม่ได้นะ ดอกไม้ยักษ์ตกในบ้านของฉัน มันก็ต้องเป็นดอกไม้ของฉัน”
เมื่อเจ้ากระต่ายได้ฟัง มันก็รีบค้านว่า “ถึงมันจะตกในเขตบ้านของเธอ แต่ฉันเห็นดอกไม้ดอกนี้เป็นคนแรก เพราะฉะนั้น มันก็ต้องเป็นดอกไม้ของฉันถึงจะถูก”
กระต่ายกับกระรอกทะเลาะกันวุ่นวาย แต่หลังจากที่ทั้งคู่เถียงกันได้สักพัก นางฟ้าจากก้อนเมฆก็เหาะลงมา แล้วบอกกับกระรอกและกระต่ายว่า “ขอโทษนะ ฉันได้ยินเสียงพวกเธอทะเลาะกันอยู่นานแล้ว ดอกไม้ดอกนี้เป็นดอกไม้จากต้นไม้บนก้อนเมฆ ดังนั้น ฉันจึงรู้ดีว่าดอกไม้ดอกนี้ควรเป็นดอกไม้ของใคร”
เมื่อกระต่ายกับกระรอกได้ฟัง ทั้งคู่ก็พอเดาได้ว่านางฟ้าคงอ้างว่าเธอเป็นเจ้าของตัวจริงของดอกไม้ดอกนี้แน่ ๆ กระต่ายกับกระรอกที่ทะเลาะกันจนคอแห้งได้แต่ก้มหน้ามองพื้นด้วยความเสียดาย พลางคิดว่าถ้าพวกมันไม่ทะเลาะกัน บางที พวกมันอาจจะได้ชื่นชมดอกไม้ยักษ์นานกว่านี้อีกนิด
แต่แล้ว นางฟ้าก็ทำให้กระรอกและกระต่าย รวมทั้งสัตว์อื่น ๆ ที่มายืนมุงดูต้องแปลกใจ เมื่อ นางฟ้าบอกกับพวกมันว่า “ดอกไม้ดอกนี้ไม่ใช่ของเธอนะกระรอก แล้วก็ไม่ของเธอด้วยนะกระต่าย มันคงไม่มีค่าสักเท่าไหร่ ถ้าเป็นดอกไม้ของใครแค่คนเดียว แต่มันจะมีค่ามากขึ้นมาก เมื่อมันได้เป็นดอกไม้ของพวกเราทุกคน”
เมื่อนางฟ้าพูดจบ นางฟ้าก็ยิ้มแล้วให้สัตว์ทุกตัวแบ่งกลีบดอกไม้กันคนละกลีบ แล้วชวนให้นำกลีบดอกไม้ยักษ์ไปใช้แทนเรือเพื่อให้สัตว์ต่าง ๆ ได้นอนในเรือกลีบดอกไม้ เพื่อมองดูเมฆบนท้องฟ้าในวันที่อากาศแสนสดใส
กระรอกและกระต่ายซึ่งงุนงงกับคำพูดที่เกินความคาดหมายของนางฟ้า ต่างยอมทำตามคำแนะนำของนางฟ้าแต่โดยดี ซึ่งหลังจากที่ทั้งคู่ได้ล่องเรือกลีบดอกไม้ในทะเลสาบสักพัก พวกมันก็ค่อย ๆ เข้าใจความหมายและคุณค่าของคำว่า “ดอกไม้ของพวกเรา” มากขึ้น ๆ
เพียงแค่ไม่เห็นแก่ตัวและรู้จักแบ่งปัน ของสิ่งหนึ่งก็มีค่ามากขึ้นได้อย่างเหลือเชื่อ
เจ้ากระรอกกับเจ้ากระต่ายต่างอมยิ้มมองท้องฟ้า จากนั้น พวกมันก็คิดในใจเหมือน ๆ กันว่า “การแบ่งปันนี่…ดีจังนะ”
#นิทานนำบุญ
…………………
นิทานนำบุญ 