Posted in ครอบครัว, นิทาน, เด็ก, Uncategorized

นิทานเกี่ยวกับทะเล : บทเรียนของโมฮา

นิทานเกี่ยวกับทะเล เรื่อง “บทเรียนของโมฮา” เป็นนิทานสั้น พร้อมข้อคิด ที่ผมเป็นผู้แต่งเอง เนื้อหาของนิทานเรื่องนี้ เหมาะที่จะใช้เป็นนิทานสอนใจเด็กและสอนใจวัยรุ่น โดยเฉพาะการสอนเด็กที่เก่งกว่าเพื่อน ๆ ให้เข้าใจถึงความสำคัญของการให้เกียรติกันและกัน และความสำคัญของการทำงานเป็นกลุ่ม   ผมมองว่านิทานที่ให้ข้อคิดแก่เด็กเก่งมีอยู่น้อย ดังนั้น ผมจึงหวังว่านิทานสั้น พร้อมข้อคิดเรื่องนี้ จะเป็นประโยชน์กับเด็ก ๆ ทุกคน และน่าจะเป็นบทเรียนที่ทำให้เขาเติบโตไปเป็นคนที่อยู่ร่วมกับผู้อื่นได้อย่างมีความสุขครับ

Continue reading “นิทานเกี่ยวกับทะเล : บทเรียนของโมฮา”
Posted in ครอบครัว, นิทาน, เด็ก, Uncategorized

พรแห่งพระจันทร์และของขวัญแห่งพระอาทิตย์

ในช่วงเวลาที่ผู้คนทั่วโลก ร่วมใจกัน “เก็บตัวอยู่บ้าน ต้านโควิด-19”  ผมมีเวลาว่าง จึงนั่งอ่านบทความเกี่ยวกับเรื่องโควิด 19 จนพบบทความที่พูดถึงโควิดว่า เป็นการจัดการของธรรมชาติ เพื่อปรับสมดุลให้โลก  เพราะโลกมีการทำลายธรรมชาติมากเกินไป จนเกิดมลพิษสารพัด ผู้คนวุ่นวายบูชาแต่วัตถุ มีแต่การทะเลาะเบาแว้ง สงคราม การแย่งชิง การแพร่ระบาดของไวรัสจึงเป็นการเตือนสติจากธรรมชาติ ที่ต้องการให้มนุษย์ได้ระลึกว่า “สิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกนี้ไม่ใช่มนุุษย์ แต่เป็นธรรมชาติ  ถ้ามนุษย์ไม่รู้จักอยู่ร่วมกันอย่างเกื้อกูลกัน และไม่รู้จักการดูแลธรรมชาติให้ดี  วันหนึ่ง ธรรมชาติก็จะเอาทุกอย่างคืน”

เมื่อได้อ่านบทความดังกล่าว  ผมจึงนึกถึงนิทานเรื่องหนึ่งที่เคยแต่งไว้นานมากแล้ว เป็นนิทานที่ถือว่ามีเนื้อเรื่อง “ใหญ่” กว่านิทานปกติที่เคยเขียน (ปกติ นิทานที่แต่งลงนิตยสารขวัญเรือน จะมีความยาวไม่เกิน 2 หน้ากระดาษ A4  เนื้อเรื่องจึงจำเป็นต้องเรียบง่าย เพื่อให้จบได้ใน 2 หน้ากระดาษ แต่นิทานเรื่องนี้ ผมตั้งใจที่จะเขียนมาก ๆ เพราะอยากให้ผู้คนเคารพธรรมชาติมากกว่าที่เป็นอยู่ และเลิกทะเลาะเบาะแว้งกันเสียที จึงพยายามเขียนออกมาจนได้)  หวังว่านิทานเรื่องนี้จะไม่หนักเกินไปสำหรับเด็ก ๆ นะครับ ผมจัดหมวดให้อยู่ในประเภท นิทานก่อนนอนเรื่องยาว ๆ  หรือ นิทานคุณธรรมเกี่ยวกับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม  หรือ นิทานรักโลก อะไรทำนองนี้  หวังว่าเนื้อหาของนิทานเรื่องนี้จะมีคุณค่าต่อเด็กและผู้ใหญ่ให้รักธรรมชาติและเพื่อนร่วมโลกมากขึ้นครับ

 

Continue reading “พรแห่งพระจันทร์และของขวัญแห่งพระอาทิตย์”

Posted in Uncategorized

3 นิทานปรับนิสัยเด็กดื้อ ติดมือถือและไม่กินผัก

ปัจจุบัน คุณพ่อคุณแม่และคุณครูต้องเผชิญกับปัญหาด้านพฤติกรรมของเด็ก ๆ มากขึ้นทุกขณะ  เช่น การที่เด็กไม่เชื่อฟังคำเตือน  ชอบหยิบจับรื้อค้นข้าวของโดยไม่ได้รับอนุญาต การที่เด็กติดโทรศัพท์มือถือ   และการที่เด็กไม่ชอบกินผัก   วิธีการแก้ปัญหาด้วยการว่ากล่าวตักเตือนตรง ๆ อาจไม่ได้ผล เพราะเมื่อผู้ใหญ่เริ่มบ่นหรือสอน เด็กก็พร้อมจะเข้าโหมดเอาหูทวนลม ทำท่าเหมือนฟัง แต่ไม่มีวันทำตาม (ก็เหมือนที่ผู้ใหญ่เคยทำตอนเป็นเด็ก ๆ นั่นเอง) ซึ่งเป็นเรื่องน่าเบื่อทั้งคนบ่นและคนถูกบ่น แต่แนวทางหนึ่งที่น่าจะช่วยปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของเด็ก ๆ ได้บ้าง นั่นคือการใช้เรื่องเล่าหรือนิทานเป็นสื่อในการให้ข้อมูลเพื่อให้เด็กครุ่นคิด จนเกิดการตัดสินใจปรับพฤติกรรมด้วยตนเอง Continue reading “3 นิทานปรับนิสัยเด็กดื้อ ติดมือถือและไม่กินผัก”

Posted in Uncategorized

คลิปนิทาน : อุบายร้ายจริงแฮะ

นิทานก่อนนอนที่เล่าเรื่องด้วยคำคล้องจองหรือถ้อยคำที่มีจังหวะจะโคน จะช่วยเพิ่มพัฒนาการทางภาษาให้แก่เด็ก ๆ ได้เป็นอย่างดี  การดูหรือฟังคลิปนิทานจนคุ้นเคย แล้วนำเนื้อหาในนิทานไปให้เด็กฝึกอ่าน  ความคุ้นชินจะช่วยให้เด็กสะกดคำและเดาการออกเสียงของคำต่าง ๆ ได้ง่ายขึ้น  เมื่อฝึกบ่อย ๆ โดยเปลี่ยนตัวอักษรบางตัวให้ต่างจากเดิม เช่น ถ้าเด็กคุ้นกับคำว่า แกะ  เมื่อเปลี่ยน ก.ไก่  เป็นค.ควาย แล้วให้เด็กอ่าน  เด็กก็จะพอเดาได้ว่า เสียงต้องไปทางสระแอะ  อาจเป็น แขะ หรือ แคะ อะไรทำนองนี้ ซึ่งน่าจะช่วยให้เด็กมีหลักยึดในการออกเสียงสะกดคำเพิ่มขึ้นครับ

Continue reading “คลิปนิทาน : อุบายร้ายจริงแฮะ”

Posted in Uncategorized

นำบุญในแพรวสุดสัปดาห์

เมื่อปี 2536  สมัยที่ผมยังเรียนอยู่ที่คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  นิตยสาร สุดสัปดาห์ได้มาสัมภาษณ์ผม หลังจากที่ผมได้รางวัลที่ 1 จากการประกวดรูปแบบรายการโทรทัศน์ ในโครงการสร้างฝันกับกันตนา  และนี่คือบทสัมภาษณ์ครับ Continue reading “นำบุญในแพรวสุดสัปดาห์”

Posted in Uncategorized

พี่เสือและดอกไม้

จุดเริ่มต้นของนิทานเรื่อง “พี่เสือและดอกไม้”  เกิดขึ้นอย่างแปลกประหลาดที่สุด!  ผมยังจำได้ว่า ในวันที่ผมเริ่มคิดนิทานเรื่องนี้เพื่อเขียนส่งนิตยสารขวัญเรือน ตอนแรกผมนึกแนวเรื่องที่อยากเขียนไม่ออก  แต่จู่ ๆ ผมก็หันไปเห็นหนังสือเรื่อง “ผีเสื้อและดอกไม้” ของคุณนิพพาน  ซึ่งเป็นหนังสือที่งดงามมากเล่มหนึ่ง  วันนั้น ผมนึกสนุก อยากท้าทายตัวเอง จึงนำชื่อหนังสือเรื่องผีเสื้อและดอกไม้ มาปรับเป็น “พี่เสือ” และดอกไม้   จากนั้น ถึงได้เริ่มคิดเนื้อเรื่องของนิทาน  นิทานเรื่องนี้จึงเป็นนิทานหนึ่งในน้อยเรื่อง  ที่มีจุดเริ่มต้นจาก “การตั้งชื่อเรื่อง” ไม่ได้เริ่มจากการตั้งแก่นเรื่อง หรือคิดเนื้อเรื่อง แล้วค่อยมาตั้งชื่อทีหลัง  (ซึ่งถือว่าแปลก)    อย่างไรก็ตาม หลังจากที่แต่งนิทานเรื่องนี้เสร็จแล้ว และได้ตีพิมพ์  ปรากฏว่า หลาย ๆ คนกลับชอบนิทานเรื่องนี้มาก  ดังนั้น ผมจึงนำนิทานก่อนนอนเรื่องยาว ๆ เรื่องนี้มาให้ทุกท่านได้อ่านกันในเว็บไซต์นิทานนำบุญ ซึ่งหวังว่าจะเป็นนิทานอีกเรื่องที่ทำให้ทุกคนมีความสุขนะครับ

Continue reading “พี่เสือและดอกไม้”
Posted in ครอบครัว, นิทาน, เด็ก, Uncategorized

รีวิว : คุณพ่อนักแปลงกาย

นิทานก่อนนอนหรือหนังสือภาพสำหรับเด็กเกี่ยวกับพ่อหรือความรักของพ่อในเมืองไทยมีไม่มากนัก พี่นำบุญ จึงทดลองแต่งหนังสือเรื่อง “คุณพ่อนักแปลงกาย” เพื่อให้เป็นหนังสือภาพสำหรับเด็กที่สามารถนำไปใช้ในการสร้างปฏิสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับลูก และทำให้ได้เห็นบทบาทอันสำคัญที่พ่อมีต่อลูก  Continue reading “รีวิว : คุณพ่อนักแปลงกาย”

Posted in บทเรียนชีวิต, เรื่องเล่า, Uncategorized

คลิปสัมภาษณ์ : นำบุญ

วันที่ 14 มกราคม 2019   พี่นำบุญได้รับเชิญให้ไปพูดคุยในรายการโทรทัศน์ชื่อ “พระอาทิตย์ LIVE”  ซึ่งเป็นการพูดคุยที่สนุก (ผู้ดำเนินรายการเก่งมาก ๆ ) พี่นำบุญได้เล่าประสบการณ์ รวมทั้งแนวคิดต่าง ๆ ไว้มากพอสมควร  เช่น เรื่องการคิดนิทานเรื่อง “พระราชาผู้เป็นที่รัก”   (พี่นำบุญเริ่มพูดคุยราวนาทีที่ 3 )  หนังสือเรื่อง “คนต่อเทียน”   นิทานเกี่ยวกับแม่ หนังสือเรื่องค่อย ๆ  ประสบการณ์ต่าง ๆ ในชีวิต

พี่นำบุญจึงขอนำคลิปวิดีโอมาลงไว้ในเว็บไซต์นิทานนำบุญ สำหรับท่านที่พลาดชมการถ่ายทอดสดในวันดังกล่าวนะครับ ขอบคุณทางรายการมาก ๆ เลยครับ

Posted in นิทาน, เด็ก, เรื่องสั้น, family, Kid, Uncategorized

สิงโตโมโหร้ายกับกระต่ายปู้ดป้าด

นานมาแล้ว  มีสิงโตกับกระต่ายเป็นเพื่อนรักที่คบหากันมาตั้งแต่สมัยเรียนอนุบาล   สิงโตมีนิสัยกล้าหาญ   ส่วนกระต่ายมีนิสัยขี้ขลาด    แม้ทั้งคู่จะมีนิสัยที่ต่างกันมาก  แต่พวกมันก็เป็นเพื่อนที่สนิทกันที่สุด   สิงโตมักจะคอยปกป้องกระต่ายอยู่เสมอ   ส่วนกระต่ายก็หวังว่าสักวันหนึ่งมันจะได้ทำอะไรเพื่อตอบแทนความใจดีของเจ้าสิงโตบ้าง

วันหนึ่ง  สิงโตเกิดไปหลงรักแม่เสือสาวเข้า   แต่แม่เสือสาวกลับไม่ไยดีเจ้าราชสีห์หนุ่ม  เธอหาว่าสิงโตไม่ทันสมัย…ชอบใส่กางเกงทรงลุงดูเชยชะมัด   สิงโตเศร้าใจเมื่อสาวเจ้าไม่สน  กระต่ายเห็นเพื่อนตกอยู่ในห้วงทุกข์   มันจึงตัดสินใจที่จะยื่นมือเข้าช่วยเหลือ

กระต่ายพิจารณาการแต่งตัวของเจ้าสิงโตก็เห็นด้วยกับแม่เสือสาว  ดังนั้น มันจึงไปขอร้องคุณเม่นให้ช่วยตัดชุดสวยให้สิงโตผู้ช้ำรัก   คุณเม่นบรรจงตัดชุดสุดเท่ห์ให้สิงโตหนึ่งชุด  แต่คุณเม่น  ลืมดึงหนามแหลมที่ใช้แทนเข็มออกจากกางเกงตัวเก่ง  พอสิงโตลองกางเกง  คมเข็มก็จิ้มก้นจนสิงโตร้องเจี๊ยก!   และทันใดนั้นเอง  สิงโตก็เผลอเตะก้นคุณเม่นด้วยความโมโหจนคุณเม่นลอยโด่งไปค้างอยู่บนยอดต้นตาล   เจ้ากระต่ายตกใจที่เห็นสิงโตโมโหโทโส  มันเผลอผายลมออกมาดังปู้ดป้าด แถมยังร้องไหแง ๆ จนสิงโตได้สติและต้องรีบเข้ามาปลอบ

เมื่อกระต่ายคลายความตระหนก  มันก็ดั้นด้นไปขอร้องให้ตัวกินมดซึ่งมีฝีมือในการตัดเย็บเสื้อผ้าได้ประณีตไม่แพ้คุณเม่นให้ช่วยตัดชุดให้สิงโตขี้โมโห   ตัวกินมดตั้งใจตัดชุดสุดฝีมือ  แต่ก่อนที่ตัวกินมดจะเอาชุดใหม่ไปให้สิงโต   มันดันเผลอวางชุดไว้ใกล้ ๆ กับโต๊ะอาหารที่มีมดอยู่เต็มไปหมด  เมื่อพวกมดเห็นทางหนี  มันจึงพร้อมใจกันเข้ามาซ่อนอยู่ในกางเกงตัวเก่ง   พอสิงโตลองกางเกง  พวกมดก็พากันกัดก้นจนสิงโตร้องเจี๊ยก!  และทันใดนั้นเอง สิงโตก็เผลอเตะก้นตัวกินมดด้วยความโมโหจนตัวกินมดลอยโด่งไปค้างอยู่บนยอดต้นตาล   เจ้ากระต่ายตกใจที่เห็นสิงโตโมโหโทโส  มันเผลอผายลมออกมาดังปู้ดป้าด แถมยังร้องไห้แง ๆ ไม่ยอมหยุดจนสิงโตได้สติและต้องรีบเข้ามาปลอบ  

เมื่อน้ำตาแห้ง   กระต่ายก็ตัดสินใจที่จะไปหาคุณป้านกฮูกและขอร้องให้คุณป้าช่วยตัดชุดให้กับสิงโต   คุณป้านกฮูกตัดเสื้อผ้ามานาน  ชุดที่คุณป้าตัดจึงเป็นชุดที่สวยที่สุด  แต่เนื่องจากเจ้ากระต่ายไม่อยากให้คุณป้านกฮูกเจอลูกหลงถูกเตะไปค้างอยู่บนยอดต้นตาลเหมือนกับคุณเม่นและตัวกินมด  ดังนั้น เจ้ากระต่ายจึงอาสาเอาชุดไปให้สิงโตลองด้วยตัวของมันเอง

กระต่ายไปหาสิงโตแต่ไม่มีใครอยู่บ้าน   เจ้ากระต่ายเห็นสบโอกาสจึงลองใส่ชุดของสิงโตเพื่อทดสอบว่าในชุดมีหนามหรือมดซุกซ่อนอยู่หรือไม่    ในขณะที่กระต่ายผู้หวังดีกำลังลองชุดอยู่นั้น   จู่ ๆ เจ้าสิงโตก็โผล่ออกมาร้องว่าจ๊ะเอ๋  ทำให้กระต่ายขวัญผวาจนเผลอผายลมปู้ดป้าดออกมาแรงเสียจนกางเกงก้นขาดเป็นรูเบ้อเร่อ    เจ้ากระต่ายร้องไห้แง ๆ เพราะเสียใจที่ ทำให้กางเกงตัวใหม่ของเพื่อนเป็นรูโบ๋   มิหนำซ้ำ เมื่อมันรู้ว่าสิงโตมีนัดที่จะได้ไปพบกับแม่เสือสาวอีกครั้งในเย็นวันนั้น  มันก็ยิ่งรู้สึกผิดและร้องไห้ไม่ยอมหยุด

สิงโตสงสารกระต่ายจึงปลอบเพื่อนรักด้วยการเอ่ยปากชมกางเกงก้นขาดว่าเท่ห์ล้ำสมัย  แถมมันยังบอกให้กระต่ายถอดกางเกงที่ลองออกเพื่อที่มันจะได้ใช้ใส่ไปหาแม่เสือสาวสุดที่รัก

สิงโตหนุ่มใส่กางเกงก้นขาดด้วยความขวยเขิน  แม้การใส่กางเกงที่ก้นขาดเป็นรูจนหางโผล่ออกมาได้เช่นนี้อาจจะไม่เป็นที่ต้องตาต้องใจแม่เสือคนสวยนัก  แต่สิงโตคิดว่าอย่างน้อยมันก็เป็นวิธีที่พอจะช่วยบรรเทาความเศร้าของเพื่อนรักให้ค่อยคลายลงไปได้บ้าง   

เมื่อสิงโตหนุ่มไปพบกับแม่เสือสาวตามเวลานัดหมาย   สิ่งที่เกิดขึ้นกลับไม่เป็นอย่างที่เจ้าสิงโตคิด  เพราะทันทีที่แม่เสือสาวเห็นสิงโตใส่กางเกงแบบมีหางโผล่แทนที่จะเป็นกางเกงทรงลุงที่มีหางตุง ๆ ซุกอยู่ข้างใน   แม่เสือสาวก็ร้องวี้ดว้ายกระตู้วู้กับการแต่งตัวแนวใหม่ของพ่อสิงโตหนุ่มสุดหล่อ  แล้วจัดการกระโดดเข้าหอมแก้มราชสีห์หนุ่มผู้มีเสน่ห์เป็นพัลวัน

ในที่สุด  เจ้ากระต่ายปู้ดป้าดก็สามารถช่วยสิงโตได้ดังใจหวัง  และหลังจากนั้นไม่นานสิงโตหนุ่มก็ได้แต่งงานกับแม่เสือสาวสมใจ โดยมีกระต่ายคอยร่วมยินดีอยู่ใกล้ ๆ ในฐานะเพื่อนรักของทั้งเจ้าบ่าวและเจ้าสาว

#นิทานนำบุญ

………………

Posted in นิทาน, ประสบการณ์ชีวิต, Uncategorized

รางวัลสำคัญในชีวิต

วันนี้ ผมดีใจมาก เพราะจู่ ๆ ผมก็ได้ทราบข่าวว่า หนังสือเรื่อง “คนต่อเทียน” ซึ่งเป็นผลงานหนังสือภาพสำหรับเด็กที่ผมเขียนและพิมพ์เมื่อหลายปีก่อน  ได้รับการคัดเลือกจากกระทรวงวัฒนธรรมให้เป็น 1 ในวรรณกรรมดีเด่น ในโครงการ วรรณกรรมยอดเยี่ยมในสมัยรัชกาลที่ 9 ตามแนวคิดศาสตร์พระราชา  Continue reading “รางวัลสำคัญในชีวิต”