นิทานความรัก สวนสวยของหญิงสาว

นอกจากเด็ก ๆ และคุณพ่อคุณแม่ที่เข้ามาอ่านนิทานในเว็บไซต์นี้  ยังมีกลุ่มผู้อ่านอีกกลุ่ม เป็นคนหนุ่มคนสาวที่เข้ามาหานิทานก่อนนอนเกี่ยวกับความรักเพื่ออ่านให้แฟนฟัง  วันนี้ ผม(นำบุญ นามเป็นบุญ)เลยเลือกนิทานเกี่ยวกับความรักมาฝาก ซึ่งนิทานเรื่องนี้เป็นนิทานที่เด็กก็อ่านได้ ผู้ใหญ่ก็อ่านดี  หรือใครอยากอ่านนิทานเรื่องนี้ให้แฟนฟังก็ไม่ผิดกติกา ขอแค่ให้คนฟังและคนอ่านมีความสุข เท่านี้ คนแต่งนิทานก็ดีใจแล้วครับ

นิทานก่อนนอนเรื่อง สวนสวยของหญิงสาว

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหญิงสาวคนหนึ่งอาศัยอยู่กับแม่เลี้ยงใจร้ายและน้องสาวต่างมารดาที่ใจร้ายไม่แพ้แม่  หลังจากพ่อของหญิงสาวเสียชีวิต แม่เลี้ยงก็ให้หญิงสาวทำงานบ้านทุกอย่าง ซ้ำยังไล่หญิงสาวให้ลงไปอยู่ในห้องใต้ดินอันคับแคบและเหม็นอับ  ทุกวัน หญิงสาวมักถูกแม่เลี้ยงดุด่าสารพัด เธอทั้งเหนื่อยทั้งท้อ เธอคิดถึงแม่บนสวรรค์และภาวนาให้แม่ช่วยพาเธอออกจากบ้านที่ไร้ความเมตตาหลังนี้เสียที

เช้าวันหนึ่ง หญิงสาวตื่นนอนเพราะได้ยินเสียงกุกกักที่หลังตู้เสื้อผ้า หญิงสาวสงสัยจึงลองเลื่อนตู้ใบนั้นดู เมื่อหญิงสาวเลื่อนตู้เสื้อผ้าออก เธอก็พบว่าด้านบนของกำแพงมีช่องโหว่อยู่ หญิงสาวอยากรู้ว่าช่องที่กำแพงเชื่อมต่อไปที่ไหน เธอจึงปีนลอดช่องกำแพงออกไป จนได้พบกับลานดินรกร้างซึ่งด้านหนึ่งติดกับกำแพงบ้านของเธอ ส่วนอีกด้านหนึ่งถูกปิดล้อมด้วยป่าที่รกชัฏ

หญิงสาวมองลานดินที่อยู่เบื้องหน้า เธออยากทำให้พื้นที่แห่งนี้เป็นที่พักใจยามท้อแท้ หญิงสาวจึงตัดสินใจปรับพื้นดินรกร้างให้กลายเป็นสวนในฝันโดยไม่บอกให้แม่เลี้ยงรู้

ยิ่งนานวัน สวนของหญิงสาวก็มีดอกไม้เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ  หญิงสาวหาเวลาว่างมารดน้ำพรวนดิน รวมทั้งดูแลดอกไม้ที่เธอปลูก ซึ่งเมื่อเวลาผ่านไป สวนในฝันของหญิงสาวก็เต็มไปด้วยดอกไม้, ผีเสื้อและสัตว์ตัวเล็ก ๆ อย่างกระรอก, กระต่าย, กระแตที่มาอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข

อยู่มาวันหนึ่ง แม่เลี้ยงและลูกสาวเริ่มสงสัยว่าทำไมหญิงสาวที่ถูกใช้ให้ทำงานหนักและถูกดุด่าทุกวันจึงยังคงยิ้มได้   ในขณะที่สองแม่ลูกเริ่มรู้สึกผิดสังเกต โชคดีมีทหารมาเคาะประตูแล้วแจ้งว่า เจ้าชายผู้ยังเป็นโสดปรารถนาจะจัดงานเลี้ยงเต้นรำเพื่อทำความรู้จักกับหญิงสาวทุกคนที่ยังไร้คู่ครอง เจ้าชายจึงให้มาเชิญและให้มอบชุดราตรีให้หญิงสาวในบ้านหลังนี้ทั้งสองคน

ทันทีที่ทหารกลับไป แม่เลี้ยงก็เอาชุดราตรีชุดหนึ่งให้ลูกสาว ส่วนอีกชุดนางเก็บไว้ใส่เอง! จากนั้น ทั้งคู่ก็พากันไปเสริมสวยโดยลืมเรื่องของหญิงสาวไปเสียสนิท

เมื่อหญิงสาวรู้ว่าเจ้าชายจะจัดงานเลี้ยง หญิงสาวก็อยากไปร่วมงานบ้าง แต่เธอรู้ดีว่าแม่เลี้ยงไม่มีทางยอมให้เธอไปร่วมงานแน่ ๆ  

ในวันงาน แม่เลี้ยงกับลูกสาวพากันแต่งหน้าแต่งตัวอย่างเต็มที่แล้วรีบเดินทางไปร่วมงานตั้งแต่ยังไม่ถึงเวลานัดหมาย  ส่วนหญิงสาวต้องอยู่โยงทำงานบ้านตามที่คิด

ครั้นเมื่อหญิงสาวทำงานต่าง ๆ จนเสร็จ เธอก็นำชุดแต่งงานสีฟ้าตัวเก่าของแม่มาใส่ แล้วออกไปนั่งในสวนลับของเธออย่างเศร้า ๆ  จากนั้น เธอก็เงี่ยหูฟังเสียงดนตรีที่ดังลอยมาจากปราสาทของเจ้าชาย แล้วทำท่าเต้นรำตามลำพังโดยสมมติว่าตัวเองได้ไปร่วมในงานด้วย

ดอกไม้ที่หลับไหลไปแล้ว รวมทั้งผีเสื้อและสัตว์ตัวเล็ก ๆ ต่างสงสารหญิงสาวผู้อาภัพ  เธอคงอยากไปเที่ยวที่วังสักครั้งและคงอยากพูดคุยกับเจ้าชายดังเช่นที่หญิงสาวทุกคนใฝ่ฝัน   กระต่าย, กระรอกและกระแตจึงปรึกษาหารือกัน จากนั้น พวกมันก็กระซิบให้ดอกไม้กับผีเสื้อช่วยทำอะไรบางอย่างที่ไม่มีใครคาดคิด!

ระหว่างที่ดอกไม้, ผีเสื้อและสัตว์ตัวเล็ก ๆ ดำเนินการตามแผนอยู่นั้น  เจ้าชายรูปงามกำลังทักทายและเต้นรำกับหญิงสาวทั้งหลายในพระราชวังอยู่พอดี  หญิงสาวแต่ละคน (รวมทั้งแม่เลี้ยงและลูกสาว) ต่างตื่นเต้นที่ได้พบเจ้าชาย แต่เจ้าชายกลับไม่ชอบใครเป็นพิเศษเลยแม้แต่คนเดียว

ในขณะที่เจ้าชายเต้นรำได้สักพัก สายลมก็พัดเอากลิ่นหอมของบางสิ่งบางอย่างเข้ามาในงาน  กลิ่นนั้นคล้ายกลิ่นน้ำหอมแต่ให้ความรู้สึกที่สดชื่นกว่าและดึงดูดใจจนเจ้าชายต้องเดินออกจากงานเลี้ยงเพื่อตามหาที่มาของกลิ่นหอมดังกล่าว

เจ้าชายทรงเดินตามกลิ่นหอมจนเจอป่ารกชัฏขวางหน้า  พระองค์มั่นใจว่ากลิ่นหอมลอยมาจากอีกฟากของป่าแน่ ๆ  พระองค์จึงใช้ดาบฟันกิ่งไม้แล้วบุกเข้าไปในป่าอย่างกล้าหาญ

เจ้าชายใช้เวลาบุกป่าฝ่าดงเป็นเวลาหลายชั่วโมง  จนแสงทองของพระอาทิตย์ทอประกายดอกไม้เริ่มแย้มบาน  กลิ่นหอมก็ค่อย ๆ ทวีความสดชื่นมากยิ่งขึ้น

ครั้นเมื่อเจ้าชายบุกป่าฝ่าดงออกมาได้สำเร็จ พระองค์ก็ได้พบหญิงสาวในสวนสวย ผู้สวมชุดแต่งงานสีขาวซึ่งมีผีเสื้อนับร้อย ๆ ตัวเกาะประดับประดาอยู่ที่ชุด  เจ้าชายทรงตกตะลึงต่อทุกสิ่งที่ได้เห็นและทุกกลิ่นที่ได้ดอมดม  หัวใจของพระองค์เต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก  ฉับพลัน..พระองค์ก็คุกเข่าลงที่พื้นแล้วขอแต่งงานกับหญิงสาวที่พระองค์เพิ่งได้พบ

หญิงสาวตกใจแต่ก็ดีใจที่เจ้าชายทรงมอบความรักให้ เธอเอียงอายแล้วตอบรับคำขอแต่งงานของเจ้าชายโดยไม่มีข้อแม้ 

ดอกไม้, ผีเสื้อและสัตว์ตัวเล็ก ๆ ต่างมีความสุขที่หญิงสาวจะได้พ้นจากบ้านของแม่เลี้ยงใจร้ายไปเสียที  ส่วนแม่เลี้ยงใจร้ายและลูกสาวก็พากันย้ายออกจากเมืองเพราะกลัวว่าหญิงสาวจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้เจ้าชายฟังและเจ้าชายอาจสั่งให้ทหารจับตัวพวกนางไปลงโทษ

ในที่สุด หญิงสาวก็ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างมีความสุขกับเจ้าชายที่รักเธอสุดหัวใจ

#นิทานนำบุญ

…………………………………………………