เคยมีคนถามผมว่า คติประจำใจของผมคืออะไร
คำตอบที่ผมตอบทุกคนอย่างไม่ลังเลคือ “ความสุขของผม คือการทำให้เด็ก ๆ มีความสุข”
ระยะเวลาในการทำงานเด็กนานถึง 30 ปี และการอยู่ในอาชีพนักแต่งนิทานและนักเขียนนิทานนาน 20 ปี โดยตั้งใจทำงานเด็กทุกงานอย่างเต็มที่ ทำด้วยความระมัดระวัง ไม่เคยหากินกับเด็ก และไม่เคยยัดเยียดสิ่งไม่ดีให้เด็ก ทั้งหมดนี้ น่าจะยืนยันได้ว่า คนที่รักและปรารถนาดีต่อเด็ก มีอยู่จริง ๆ ในโลก
………..
เมื่อเดือนกันยายน ผมได้รับข้อความจากคุณพ่อท่านหนึ่ง ที่บอกมาว่า ลูกชายอยากให้อ่านนิทานเรื่อง “ความปรารถนาของเจ้ามังกรไฟ” ให้ฟัง แต่หาไม่เจอ (เดาว่าคงยุติการเผยแพร่ไปแล้ว) ผมจึงตอบไปว่า นิทานเรื่องดังกล่าวได้หยุดเผยแพร่ไปแล้วจริง ๆ เพื่อลดโอกาสการถูกละเมิดลิขสิทธิ์ แต่เมื่อเด็กน้อยอยากฟังอีก ผมจึงรีบจัดการนำนิทานเรื่อง “ความปรารถนาของเจ้ามังกรไฟ” มาเผยแพร่ให้อ่านกันอีกครั้ง
ภาพปกนิทานนำบุญ เรื่อง ความปรารถนาของเจ้ามังกรไฟ
แต่เมื่อเวลาผ่านไปเพียงเดือนเดียว ปรากฏว่ามีคนนำนิทานเรื่องนี้ไปทำคลิปลงในช่อง YouTube (ผมพบคลิปวันที่ 11 พฤจิกายน – – คนทำคลิป ทำออกมาได้ดี ทั้งภาพและเสียง แต่มันเป็นคลิปที่ละเมิดลิขสิทธิ์และทำร้ายจิตใจของผม
แต่นิทานเรื่อง “ความปรารถนาของเจ้ามังกรไฟ” ไม่ได้ถูกละเมิดแค่เคสเดียว เมื่อค้นหาต่อไปใน YouTube ผมยังพบคลิปนิทานชื่อคล้าย เรื่อง “ความปรารถนาของมังกรไฟ” – – ซึ่งเมื่อเข้าไปดูพบว่า มันคือการดัดแปลงนิทานจากเรื่องเดิม โดยเปลี่ยนชื่อตัวละครและรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่โครงเรื่องและเนื้อหาสำคัญยังคงเป็นนิทานเรื่องเดียวกับนิทานที่ผมแต่ง
การถูกกระทำแบบนี้ซ้ำ ๆ เกิน 500 เคส เป็นเรื่องที่บั่นทอนจิตใจมาก
…….
จริง ๆ แล้ว หลายเดือนที่เว็บนิทานนำบุญแทบไม่ได้เพิ่มนิทานเรื่องใหม่ ๆ ผมใช้เวลาว่างที่มี นั่งทำภาพปกนิทานที่ยุติการเผยแพร่ไปแล้ว โดยคิดในใจว่า บางที….ช่วงปีใหม่ ผมน่าจะนำนิทานเหล่านี้มาสลับกับนิทานที่เผยแพร่อยู่ (คือ นำนิทาน 100 เรื่องที่เผยแพร่อยู่ออกจากเว็บ แล้วนำนิทาน 100 เรื่องที่ทำปกเรียบร้อย มาเปลี่ยนให้อ่านแทน จะได้ไม่เบื่อ)
นี่คือตัวอย่างปกนิทานที่ผมนั่งทำทุกวัน ได้วันละ 1-2 ปก
ภาพประกอบนิทานเรื่อง ลาน้อยกับโรคโง่ แสดงฉากห้องเรียนที่ลูกลาพยายามเรียนรู้ แม้จะผิดพลาดแต่ไม่ย่อท้อ
อินและนาร่วมมือกันเผชิญหน้ากับงูยักษ์ผู้เฝ้าถ้ำสมบัติโบราณ
มาร์ค้นพบว่าพลังพิเศษที่แท้จริงไม่ได้มาจากเวทมนตร์ แต่มาจากการกล้าทำในสิ่งที่ดี แม้จะเป็นสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบก็ตาม
เจ้าหญิงผู้เสียสละช่วยเหลือลูกนกและกวางน้อย จนได้รับเกราะแห่งความดีที่ช่วยปกป้องพระองค์จากอันตราย
คุณตาฮิฮิใช้รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และปัญญา ช่วยให้ชาวเมืองเรียนรู้การอยู่กับความเปลี่ยนแปลงอย่างมีความสุข
ภาพประกอบนิทานเรื่อง ความพยายามของเพลิง โดย นำบุญ นามเป็นบุญ
เด็กหญิงผู้มีสติไม่ยอมตกเป็นเหยื่อของคำยุยง และเลือกทำลายพลังชั่วร้ายแทนการทำร้ายผู้อื่น
เจ้าเม่นที่เพิ่งย้ายมาอยู่ในป่า ได้พบมิตรภาพอันอบอุ่นจากเพื่อนใหม่ทั้งสาม
เจ้าหญิงจิตรารู้จักใช้ความสามารถที่แตกต่างของแรดไฟ อัลปากา และนกแก้ว จนช่วยพ่อแม่และแก้ปัญหาได้สำเร็จ
เด็กชาวทะเลร่วมแรงร่วมใจกันช่วยวาฬน้อยที่เกยตื้น จนเกิดปาฏิหาริย์แห่งมิตรภาพและการตอบแทนด้วยความกตัญญู
ลูกยีราฟค้นพบว่าความสุขไม่ได้อยู่ในอาหารมากมาย แต่อยู่ในรอยยิ้มและการแบ่งปันอาหารร่วมกับเพื่อน ๆ
เพื่อนแท้ไม่ได้วัดกันที่ของขวัญราคาแพง แต่คือการเป็นคนสำคัญในหัวใจของกันและกันเสมอ
เด็กน้อยช่วยให้ชาวเมืองมองเห็นว่าความเห็นแก่ตัวคือสาเหตุสำคัญของปัญหาต่าง ๆ ในเมือง
กระรอกน้อยผู้ชอบสะสมสิ่งของมากมาย จนได้เรียนรู้ว่าการแบ่งปันทำให้ชีวิตมีความสุขยิ่งกว่า
เจ้าชายต้องตัดสินใจเลือกคู่ครองจากเจ้าหญิงสามพระองค์ ผู้มีทั้งความงาม สติปัญญา และความเมตตาแตกต่างกัน
ภาพประกอบนิทานนาตาชากับแมวน้อย 12 ตัว เด็กหญิงผมทองนอนหลับอย่างสงบในบ้านไม้เล็ก ๆ ท่ามกลางแมวน้อยหลากสีที่นอนอยู่รอบตัว บรรยากาศอบอุ่นและสงบในคืนหิมะโปรยปราย
ช้างน้อยชวนเพื่อน ๆ ค้นหาความจริง หลังพบร่องรอยประหลาดกลางป่าที่ทำให้ทุกคนเกิดความหวาดกลัว
เรื่องราวอบอุ่นหัวใจของพิคาล่าและเพื่อนรัก ที่สอนให้เด็ก ๆ รู้ว่ามิตรภาพมีค่ามากกว่าสมบัติใด ๆ ในโลก
เจ้าชายยาคัฟออกเดินทางกับมังกรสายฟ้าเพื่อค้นหาคำตอบว่า ความเจริญรุ่งเรืองและความสุขที่แท้จริงนั้นแตกต่างกันอย่างไร
แม่ไก่ใจดีดูแลลูกจระเข้ตัวน้อยด้วยความรัก แม้ทุกคนจะมองว่าจระเข้เป็นศัตรูของฝูงไก่ก็ตาม
เด็ก ๆ ชาวประมงร่วมมือกันวางแผนอันชาญฉลาด เพื่อหยุดยั้งแม่มดผู้ใช้อำนาจข่มเหงชาวบ้าน
ฟ้าเดินตามแผนที่อย่างมีสติ ส่วนฟุ้งคอยกังวลและคิดปรุงแต่งเรื่องต่าง ๆ ระหว่างทางไปบ้านคุณยาย
เจ้าชายทั้งเจ็ดร่วมกันต่อสู้กับพญานาคาเจ็ดหัว แต่กลับค้นพบว่าพลังที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่อาวุธหรือเวทมนตร์ แต่อยู่ที่ความรักและความสามัคคี
ความกล้าหาญ ความเสียสละ และความรักเพื่อน คือสิ่งที่ทำให้เอียนกลายเป็นวีรบุรุษ ไม่ใช่จำนวนแขนที่เขามี
เจ้าชายผู้ยึดมั่นในศีลธรรมใช้เมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขา เป็นพลังนำทางชีวิต
ผู้ที่ไม่รักษาสัจจะอาจได้รับความช่วยเหลือเพียงครั้งเดียว แต่ย่อมสูญเสียความเชื่อใจไปตลอดกาล
ภาพประกอบนิทานเรื่อง เสียงร้องจากท้องทะเล โดย นำบุญ นามเป็นบุญ ถ่ายทอดการเดินทางของเด็กสาวชาวเกาะชัสตูลและเพื่อน ๆ ที่ใช้เสียงเพลงเป็นพลังใจในการฝ่าคลื่นทะเลลึก
เกาะลึกลับที่ผู้คนยึดมั่นในความซื่อสัตย์ และมีนกยักษ์คอยอาศัยอยู่ร่วมกับชาวเกาะอย่างสงบสุข
วงกลมสีแดงช่วยให้รูปทรงเรขาคณิตที่โดดเดี่ยวค้นพบมิตรภาพและความอบอุ่นใจ
เจ้าหญิงดอกบัวผู้ถือกำเนิดจากดอกบัววิเศษ กำลังพับกลีบดอกบัวเพื่อนำไปบูชาพระ เป็นเหตุให้ความจริงทั้งหมดถูกเปิดเผยในภายหลัง
ตั้งโอ๋หวังใช้ยามหาประลัยเล่นงานเพื่อนเก่ง ๆ แต่สุดท้ายผู้ที่ได้รับผลร้ายกลับเป็นตัวเขาเอง
นางฟ้าตุ้ยนุ้ยใช้ความรู้เรื่องแม่สีสร้างดินแดนสารพัดสี จนได้รับตำแหน่งเทพธิดาก้อนเมฆ
เมล็ดพันธุ์แห่งความรักอาจไม่เติบโตในวันเดียว แต่หากดูแลด้วยความอดทนและไม่ยอมแพ้ วันหนึ่งย่อมผลิดอกงดงาม
แสงเทียนหนึ่งเล่มอาจส่องสว่างได้ไม่ไกลนัก แต่เมื่อผู้คนช่วยกันต่อเทียนแห่งความดี ความสว่างก็สามารถแผ่ขยายไปได้ทั่วทั้งสังคม
เมื่อทุกคนในบ้านมัวแต่จดจ่ออยู่กับหน้าจอมือถือ พวกเขาก็อาจหลงลืมหน้าที่และเวลาที่ควรมีให้กัน
มงกุฎที่วิเศษที่สุด ไม่ใช่มงกุฎทองคำหรือเพชรล้ำค่า แต่คือมงกุฎที่ช่วยให้หัวใจของผู้สวมงดงามขึ้นทุกวัน
ลูกเต่าน้อยมองพ่อเต่าด้วยความชื่นชม เพราะความเข้มแข็งที่แท้จริงอยู่ภายในหัวใจ ไม่ใช่รูปลักษณ์ภายนอก
เจ้าชายผู้ยิ่งใหญ่ไม่ได้วัดกันที่อำนาจหรือทรัพย์สิน แต่วัดกันที่ความสามารถในการมอบความสุขให้ผู้อื่น
ลันลา นางฟ้าผู้รักเสียงเพลง ใช้เวทมนตร์แห่งบทเพลงปลอบโยนผู้คนและสร้างความเข้าใจให้แก่โลก
พ่อมดน้อยผู้ไม่ชอบเก็บกวาดบ้าน กำลังจะค้นพบบทเรียนสำคัญว่าความมักง่ายสามารถสร้างปัญหาใหญ่กว่าที่คิด
………
แต่ในขณะที่คิดจะนำนิทานเหล่านี้มาสลับกับนิทานที่ลงอยู่ พอได้เจอคลิป “ความปรารถนาของเจ้ามังกรไฟ” ที่ละเมิดลิขสิทธิ์ – – ความรู้สึกแย่ ๆ ก็กลับมา
ผมคิดว่า ถ้านำนิทานมาลงปุ๊บ คนที่จ้องจะละเมิดก็คงนำงานไปใช้ปั๊บ ยิ่งในยุค A.I. บางคนก็ใช้วิธีก๊อปนิทานโยนเข้าA.I.แล้วให้แต่งเป็นนิทานเรื่องใหม่ แต่ใช้ชื่อเรื่องเดิมก็มี!
แม้ความสุขของผม คือการได้เห็นเด็ก ๆ มีความสุข – – แต่การต้องเจอกับ “คนใจร้าย” หลากหลายรูปแบบ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในที่สุด มันก็ทำให้ผมตระหนักว่า อะไรที่มันหนัก ก็ต้องรู้จักวาง – – ถือว่าทำเต็มที่แล้วจริง ๆ
#นิทานนำบุญ
