หญิงสาวกับหินขาวดำ เป็นนิทานสอนใจเกี่ยวกับไหวพริบ การคิดนอกกรอบ และการใช้สติปัญญาแก้ปัญหา เมื่อหญิงสาวคนหนึ่งต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ดูเหมือนไม่มีทางออก เธอกลับใช้ความฉลาดและความสุขุมพลิกเหตุการณ์ให้กลายเป็นชัยชนะ จนกลายเป็นเรื่องเล่าที่ได้รับการถ่ายทอดต่อกันมาอย่างยาวนานในหลายประเทศ
มาอ่านนิทานเรื่อง หญิงสาวกับหินขาวดำ ด้วยกันนะครับ
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง มีชาวนาผู้ยากจนคนหนึ่งอาศัยอยู่กับลูกสาวเพียงลำพัง แม้ทั้งสองจะขยันทำงานและใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย แต่ชาวนากลับติดหนี้นายทุนประจำหมู่บ้านเป็นเงินจำนวนมาก และไม่รู้ว่าจะหาเงินจากที่ใดมาชดใช้ได้
นายทุนคนนั้นเป็นชายสูงวัย หน้าตาน่าเกลียด แต่หลงใหลในความงามของลูกสาวชาวนาผู้เป็นลูกหนี้ วันหนึ่ง นายทุนเดินทางมาหาชาวนาถึงบ้าน แล้วยื่นข้อเสนอที่ทำให้ทั้งพ่อและลูกสาวต้องตกตะลึง
“หากลูกสาวของเจ้ายอมแต่งงานกับข้า ข้าจะยกหนี้ทั้งหมดให้”
ชาวนาและลูกสาวต่างไม่ต้องการยอมรับข้อเสนอนั้น แต่ในเวลาเดียวกัน พวกเขาก็ไม่สามารถหาเงินมาใช้หนี้ได้ นายทุนจึงคิดวิธีที่จะทำให้ทุกอย่างดูเหมือนยุติธรรม
ในขณะนั้น นายทุน ชาวนาและลูกสาวยืนอยู่บนทางเดินที่เต็มไปด้วยก้อนหินสีขาวและสีดำ นายทุนก้มลงเก็บหินสองก้อน แล้วกล่าวว่า “ข้าจะใส่หินสีขาวหนึ่งก้อน และหินสีดำหนึ่งก้อนลงในถุง จากนั้นให้ลูกสาวของเจ้าหยิบออกมาหนึ่งก้อน หากนางหยิบได้หินสีดำ นางจะต้องแต่งงานกับข้า และหนี้ทั้งหมดก็จะถูกยกเลิก แต่หากนางหยิบได้หินสีขาว นางก็ไม่ต้องแต่งงานกับข้า และหนี้ทั้งหมดก็จะถูกยกเลิกเช่นกัน”
ข้อตกลงฟังดูเหมือนจะยุติธรรม แต่เพราะลูกสาวชาวนาเป็นคนช่างสังเกต ในขณะที่นายทุนก้มลงหยิบหิน เธอสังเกตเห็นอย่างชัดเจนว่า นายทุนแอบหยิบหินสีดำทั้งสองก้อนใส่ลงไปในถุง หญิงสาวรู้ทันทีว่าตนกำลังถูกโกง
แม้จะจับกลโกงได้ แต่หญิงสาวเป็นคนฉลาด เธอรู้ว่า หากเปิดโปงความจริง นายทุนอาจโกรธและสร้างปัญหาให้พ่อของเธอ แต่หากเธอยอมเล่นตามกติกา เธอจะต้องหยิบได้หินสีดำอย่างแน่นอน เพราะในถุงไม่มีหินสีขาวอยู่เลยสักก้อน
หญิงสาวจึงตั้งสติ แล้วใช้ความคิด จากนั้น เธอก็ตัดสินใจยื่นมือลงไปหยิบหินในถุงขึ้นมาหนึ่งก้อน
นายทุนกระหยิ่มยิ้มย่อง เพราะเข้าใจว่าหญิงสาวหลงกลทำตามแผนที่ตนได้วางเอาไว้
แต่ทันทีที่หญิงสาวดึงมือออกมาจากถุง หญิงสาวกลับแกล้งทำหินหล่นจากมือ ซึ่งหินก้อนนั้นดันตกลงไปปะปนกับก้อนหินอีกนับไม่ถ้วนบนพื้น จนไม่มีใครบอกได้ว่าหินที่เธอหยิบขึ้นมาเป็นสีอะไร
“ขออภัยด้วยค่ะ” หญิงสาวกล่าวด้วยท่าทีตกใจ “หนูซุ่มซ่ามเอง” จากนั้น หญิงสาวก็ยิ้มและพูดต่อว่า “แต่ไม่เป็นไรนะคะ ในเมื่อไม่มีใครเห็นหินที่หนูทำตก เราก็ดูหินที่เหลืออยู่ในถุงแทนได้ ถ้าหินที่เหลือเป็นสีอะไร ก็ย่อมแปลว่า หินที่หนูหยิบออกมาต้องเป็นอีกสีหนึ่ง”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น นายทุนก็ถึงกับนิ่งอึ้ง เขาไม่อาจคัดค้าน เพราะหากคัดค้าน ก็เท่ากับยอมรับว่าตนเองโกงตั้งแต่แรก
ในที่สุด นายทุนจึงจำใจเปิดถุงให้ทุกคนดู ซึ่งแน่นอนว่า หินที่เหลืออยู่ในถุงเป็นหินสีดำ ด้วยเหตุนี้เอง ทุกคนจึงสรุปได้ทันทีว่า หินที่หญิงสาวหยิบขึ้นมาและทำตกไปนั้น จะต้องเป็นหินสีขาว
นายทุนไม่สามารถโต้แย้งอะไรได้อีก เขาจึงต้องรักษาคำพูด โดยยอมยกหนี้ทั้งหมดให้ชาวนา และปล่อยให้หญิงสาวเป็นอิสระ
ชาวนาและลูกสาวต่างดีใจมาก และแล้ว นิทานก็จบลงอย่างมีความสุข
………………………………
ที่มาของเรื่อง
นิทานเรื่องนี้เรียบเรียงจากเรื่องเล่าในอดีตชื่อ “The Tale of Two Pebbles” ซึ่งเป็นเรื่องเล่าที่ถูกเผยแพร่ไปทั่วโลกมาเป็นเวลานาน และมีการถ่ายทอดในหลากหลายสำนวน โดยเนื้อหาใช้สอนเรื่องการแก้ปัญหาด้วยไหวพริบ การคิดนอกกรอบ และการตัดสินใจอย่างชาญฉลาดในสถานการณ์ที่ยากลำบาก.
