วันที่ 8 กันยายน 2569 พี่นำบุญเห็นข้อความในเพจนิทานนำบุญข้อความหนึ่ง เป็นข้อความจากคุณพ่ออาร์ม ที่สอบถามมาว่า “ลูกอยากฟังนิทานเรื่องนี้ (ความปรารถนาของเจ้ามังกรไฟ) ทำไงดีครับ หาไม่เจอเลย” พี่นำบุญจึงตอบคุณพ่อไปว่า “นิทานเรื่องนี้ ยุติการเผยแพร่ในเว็บไปแล้วครับ แต่ถ้าเด็กดีอยากฟังคุณพ่อเล่า เดี๋ยวผมนำมาลงในอ่านอีกทีนะครับ”
ด้วยเหตุข้างต้น พี่นำบุญจึงนำนิทานเรื่อง “ความปรารถนาของเจ้ามังกรไฟ” จึงกลับมาให้อ่านกันอีกครั้ง ตามคำขอของ “คุณพ่ออาร์ม” ที่อยากอ่านนิทานเรื่องนี้ให้ “น้องธีร์” ลูกสุดที่รักได้ฟัง คุณพ่ออาร์มยังบอกพี่นำบุญอีกว่า “ปกติผมอ่านให้เขาฟังทุกวันเลยครับ แต่ผมไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้ฟังเป็นปี ๆ แล้วครับ เพราะเหมือนว่าผมจะหาไม่เจอ พยายามหาหลายครั้งแล้วครับ”
พี่นำบุญต้องขอโทษที่นิทานหลาย ๆ เรื่องจำเป็นต้องหยุดเผยแพร่ เพราะยิ่งเผยแพร่นิทานเยอะ คนใจร้ายก็มักจะเข้ามาขโมยนิทานไปใช้ได้เยอะและตามจับได้ยาก (คดีละเมิดลิขสิทธิ์เยอะมาก ๆ) ถ้าใครคิดถึงนิทานเรื่องไหน สอบถามเข้ามาได้นะครับ พี่นำบุญอาจนำมาให้อ่านเป็นการชั่วคราว (กดเซฟไว้อ่านได้เลย อ่านในบ้านไม่ถือเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์)
มาอ่านนิทานเรื่อง “ความปรารถนาของเจ้ามังกรไฟ” ด้วยกันนะครับ
เมื่อร้อยวันพันปีก่อน มีมังกรน้อยตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในถ้ำตามลำพังอย่างเหงา ๆ เจ้ามังกรผู้น่าสงสารมีนามว่า ‘ฮูลิโอ’ มันฟักออกจากไข่ภายหลังจากการสงบลงของโรคระบาดครั้งใหญ่ที่คร่าชีวิตญาติพี่น้องทั้งหลายของมันไปจนหมดสิ้น และด้วยเหตุนี้เอง ฮูลิโอจึงกลายเป็นมังกรตัวสุดท้ายที่ยังคงมีชีวิตอยู่ท่ามกลางความเดียวดายในโลกที่แสนกว้างใหญ่
ความปรารถนาเพียงประการเดียวของเจ้ามังกรน้อยคือมันต้องการจะมีเพื่อน ดังนั้น เมื่อฮูลิโอเติบโตขึ้นเป็นมังกรหนุ่ม มันจึงตัดสินใจออกเดินทาง โดยมุ่งหวังที่จะใช้พลังไฟจากตัวของมันในการผูกสัมพันธ์และสร้างสรรค์มิตรภาพ
บุคคลแรกที่ฮูลิโอได้พบก็คือคุณยายซึ่งกำลังวุ่นวายอยู่กับการทำอาหารสารพัดชนิด เจ้ามังกรหนุ่มเห็นว่าเป็นโอกาสดีในการผูกมิตร มันจึงอาสาย่างไก่เพื่อช่วยให้คุณยายหายยุ่ง แต่โชคร้ายเหลือเกิน…เพราะแทนที่ฮูลิโอจะช่วยทำให้ไก่สุกหอมนุ่มอร่อยอย่างที่ควรจะเป็น มันกลับเผลอพ่นไฟแรงเกินขนาด จนทำให้ไก่ไหม้เกรียมเป็นตอตะโกไปเสียทุกตัว คุณยายโกรธมากถึงกับคว้าไม้กวาดมาไล่ฮูลิโอให้ไปให้พ้น ๆ และเมื่อเหตุการณ์ลงเอยเช่นนี้ ความพยายามครั้งแรกของเจ้ามังกรผู้อาภัพจึงล้มเหลวลงอย่างไม่เป็นท่า
ฮูลิโอขยับปีกบินขึ้นฟ้าด้วยความผิดหวัง แม้ความพยายามในครั้งแรกของมันจะไม่ประสบผลสำเร็จ แต่มันก็คอยปลอบใจตัวเองว่าจงอย่าท้อถอย ฮูลิโอเดินทางต่อไปจนได้พบกับสามีภรรยาคู่หนึ่ง ซึ่งกำลังช่วยกันบังคับลูกบอลลูนไม่ให้ตกลงสู่พื้น ฮูลิโอเห็นหนทางที่พอจะผูกมิตรกับคนทั้งสองได้ มันจึงเสนอตัวที่จะช่วยเติมไฟให้แก่ลูกบอลลูนซึ่งทำท่าว่าจะตกมิตกแหล่ แต่อนิจจา! เมื่อฮูลิโอพ่นไฟให้ความร้อนแก่ลูกบอลลูน แม้ความร้อนจะทำให้ลูกบอลลูนพองออกและลอยตัวสูงขึ้น แต่เปลวไฟของฮูลิโอมีความร้อนมากกว่าเปลวไฟปกติ ลูกบอลลูนจึงพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้าจนเกือบจะหลุดออกไปนอกโลก ทั้งสามีและภรรยาต่างตกใจและโมโหฮูลิโอเป็นที่สุด ความหวังในการผูกมิตรของฮูลิโอจึงปิดฉากลงก่อนที่มันจะได้เริ่มต้นขึ้นเสียด้วยซ้ำ
ภายหลังจากการล้มเหลวติดต่อกันถึงสองครั้ง ฮูลิโอจึงเริ่มค้นพบว่า หากมันยังคงต้องการมีเพื่อน สิ่งที่มันควรทำเป็นลำดับแรกคือมันจะต้องหยุดพ่นไฟโดยเด็ดขาด เมื่อคิดได้ดังนั้นแล้ว เจ้ามังกรหนุ่มจึงมุ่งหน้าไปหาชาวเมืองที่กำลังสร้างบ้าน แล้วเสนอตัวที่จะออกแรงช่วยทำงานต่าง ๆ เพื่อแบ่งเบาภาระของทุก ๆ คนให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ตลอดระยะเวลาในการทำงาน ชาวบ้านต่างพากันกล่าวชมเชยมังกรหนุ่มอย่างไม่ขาดปาก แต่ก่อนที่การสร้างบ้านจะสิ้นสุดลงเพียงชั่วครู่เดียว ฝุ่นผงจากการก่อสร้างก็ลอยเข้าไปในจมูกของฮูลิโอ และทำให้ฮูลิโอเผลอจามออกมาเป็นไฟ จนบ้านที่สร้างเกือบเสร็จลุกไหม้วอดวายไปทั้งหลัง
ฮูลิโอเสียใจต่อสิ่งที่เกิดขึ้นจนไม่อาจที่จะบรรยายได้ มันไม่อยากเกิดเป็นมังกรไฟเอาเสียเลย เพราะไฟที่มันพ่นออกมาแต่ละครั้งล้วนทำให้ใครต่อใครต้องเดือดร้อนกันไปทั่ว ฮูลิโอสัญญากับตัวเองว่ามันจะไม่พ่นไฟอีกแล้ว จากนั้น เจ้ามังกรผู้อาภัพก็บินหลีกลี้หนีจากผู้คนไปสู่ดินแดนแสนไกลสุดขอบโลก
ตลอดระยะเวลาในการเดินทาง ฮูลิโอไม่ได้พ่นไฟออกมาเลยแม้สักครั้ง ดังนั้น เมื่อมันบินมาถึงดินแดนขั้วโลกที่หนาวเหน็บ ร่างกายของมันจึงเปลี่ยนจากสีเขียวแบบมังกรทั้งหลายกลายมาเป็นสีส้มที่คุกรุ่นไปด้วยไออุ่นแห่งความร้อน
ในขณะนั้นเอง ฮูลิโอรู้สึกหดหู่ใจอย่างบอกไม่ถูก มันแค่ต้องการใครสักคนมาเป็นเพื่อน แต่ดูเหมือนว่ามังกรไฟอย่างมันคงจะเป็นเพื่อนที่ดีของใคร ๆ ไปไม่ได้ ฮูลิโอเหงาจนน้ำตาไหล มันร้องไห้ไม่ยอมหยุดนานถึงสามวันสามคืน จนในที่สุด เจ้ามังกรผู้เดียวดายก็หมดแรงหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน
เมื่อฮูลิโอตื่นขึ้นมาอีกครั้ง รอบตัวของมันกลับเต็มไปด้วยฝูงแมวน้ำ, นกเพ็นกวิน, สิงโต-ทะเล รวมทั้งผู้คนชาวน้ำแข็งที่พากันมานั่งอิงผิงไออุ่นจนดูเนืองแน่นไปหมด มังกรไฟตัวอุ่น ๆ กลายเป็นขวัญใจของทุก ๆ ชีวิตในดินแดนอันหนาวเหน็บ ฮูลิโอดีใจมากที่มันเป็นที่ต้องการของทุกคนที่นี่ และแล้ว…ฮูลิโอก็มีเพื่อนสมดังที่มันได้ตั้งความปรารถนาเอาไว้
#นิทานนำบุญ
นิทานนำบุญ 