ช่วง ปี 2542-2549 ผมเคยทำงานเป็นผู้จัดการและผู้สอน ประจำหลักสูตรกิจกรรมวิทยาศาสตร์สำหรับเด็กประถม ชื่อ MAD SCIENCE ซึ่งเป็นหลักสูตรจากประเทศแคนาดา
ในช่วงเวลานั้น ผมมักบอกเด็ก ๆ ว่า ผมชื่อ “ดอกเตอร์ เยลลี่” ผู้มีคำขวัญประจำตัวว่า “อย่าเอา เยลลี่ ไป ยีเล่น เดี๋ยวมันจะเละ” ซึ่งการตั้งชื่อตัวเองให้ตลก ๆ และการหามุกตลกมาแนะนำตัว เป็นวิธีทำให้เด็ก ๆ รู้สึกผ่อนคลายและสบายใจในการเรียนรู้วิทยาศาสตร์มากขึ้น
การสอนวิทยาศาสตร์ในช่วงเวลาที่เป็นนักเขียนนิทานไปด้วย ทำให้ผมนึกสนุกอยากแต่งนิทานเกี่ยวกับนักวิทยาศาสตร์ที่มีความฝันอยากเป็นยอดมนุษย์ แต่เนื้อหาของนิทานต้องแตกต่างจากนิทานยอดมนุษย์ทั่วไป ที่เน้นการต่อสู้ด้วยการใช้กำลัง
หลังจากคิดไปคิดมา ผมจึงตัดสินใจแต่งนิทานที่มีตัวเอกชื่อ ยอดมนุษย์หิ่งห้อย และมีชื่อในตอนก่อนแปลงกายว่า ‘ศาสตราจารย์เยลลี่’
นิทานเรื่อง “ยอดมนุษย์สุดกิ๊กก๊อก” เป็นนิทานเรื่องแรกในชุดนี้ที่ผมแต่ง หลังจากนั้น เมื่อมีโอกาส ผมก็จะแอบแต่งตอนใหม่ ๆ เพิ่มเติม (ซึ่งแต่ละตอน แต่งห่างกันหลายปี)
ผมจะค่อย ๆ นำนิทานในชุดยอดมนุษย์หิ่งห้อยมาให้อ่านกันนะครับ ผมคิดว่านิทานชุดนี้เป็นนิทานแนววิทยาศาสตร์ที่ต่างไปจากนิทานแนววิทยาศาสตร์ที่เห็นกันอยู่ทั่วไป โดยเฉพาะในตอนที่ท้าย ๆ ของนิทานชุดนี้
มาอ่านนิทานเรื่อง ยอดมนุษย์สุดกิ๊กก๊อก ด้วยกันนะครับ
‘ศาสตราจารย์เยลลี่’ เป็นนักวิทยาศาสตร์รูปหล่อที่ใฝ่ฝันอยากจะมีพลังพิเศษเช่นเดียวกับยอดมนุษย์ทั้งหลายซึ่งเขาหลงใหลมาตั้งแต่ยังเด็ก วันทั้งวัน…ศาสตราจารย์เยลลี่จะหมกตัวอยู่แต่ในห้องทดลอง แล้วพยายามผสมสารเคมีต่าง ๆ เพื่อค้นหาสูตรยามหัศจรรย์ ที่จะทำให้เขาสามารถแปลงร่างเป็นยอดมนุษย์ได้ดังใจปรารถนา
จนกระทั่งวันหนึ่ง ศาสตราจารย์เยลลี่ก็คิดค้นสูตรยาแปลงกายได้สำเร็จ ยาดังกล่าวเป็นสารเคมีที่สังเคราะห์มาจากแมลงชนิดหนึ่งซึ่งหากินในเวลากลางคืน เมื่อศาสตราจารย์เยลลี่อยากแปลงร่าง เขาก็เพียงแต่ดื่มยานี้เข้าไป แล้วทำท่าพร้อมกับส่งเสียงร้องตามแบบในหนังโทรทัศน์ที่ว่า “ขอถูก้นให้ร้อนสุด ๆ เพื่อแปลงร่างเป็นยอดมนุษย์หิ่งห้อย” เพียงเท่านี้…ร่างกายของเขาก็จะกลายสภาพเป็น ’หิ่งห้อยแมน’ ยอดมนุษย์ในตระกูลเดียวกับพวกมดเขียวมดแดงที่ใคร ๆ ต่างก็นิยมชมชอบ
เมื่อผู้คนรู้ว่าศาสตราจารย์เยลลี่สามารถแปลงกายเป็นยอดมนุษย์ได้ ใครต่อใครในหมู่บ้านจึงพากันฝากความหวังที่จะให้หิ่งห้อยแมนคนนี้ ช่วยปกป้องพวกเขาจากภยันตรายต่าง ๆ
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าศาสตราจารย์เยลลี่จะกลายเป็นยอดมนุษย์หิ่งห้อยได้อย่างที่ฝันเอาไว้ แต่เขากลับเป็นยอดมนุษย์ที่แทบจะไม่มีพลังพิเศษใด ๆ เลยแม้สักนิด เขาบินไม่ได้เหมือนซูเปอร์แมน วิ่งเร็วไม่เท่ากับมนุษย์สายฟ้า สื่อสารกับสัตว์น้ำไม่ได้เหมือนกับเจ้าสมุทร ไม่มีลูกเตะพิฆาตเช่นเดียวกับมดแดงทั้งหลาย แต่พลังพิเศษเพียงอย่างเดียวที่เขามีก็คือ พลังในการเปล่งแสงวิบ ๆ วับ ๆ ออกมาจากก้นของเขาเท่านั้น ซึ่งมันก็ทำให้เขากลายเป็นยอดมนุษย์ที่ดูกิ๊กก๊อกที่สุด เมื่อเปรียบเทียบกับยอดมนุษย์คนอื่น ๆ ที่คอยช่วยเหลือผู้คนอยู่ในโลกใบนี้
วันหนึ่ง เกิดเหตุร้ายขึ้นในหมู่บ้านของศาสตราจารย์เยลลี่ เมื่อตำรวจและชาวบ้านทราบข่าวว่ากองโจรที่โหดร้ายที่สุดวางแผนจะบุกเข้ามาปล้นทรัพย์สินเงินทองของชาวบ้าน ซึ่งหลังจากที่กรมตำรวจได้ประเมินสถานการณ์แล้ว ทุก ๆ คนจึงลงความเห็นว่า เหตุร้ายในครั้งนี้หนักหนาเกินกว่าที่มนุษย์ธรรมดาจะสามารถรับมือเอาไว้ได้ ดังนั้น พวกเขาจึงพร้อมใจกันเดินทางมาขอความช่วยเหลือจากยอดมนุษย์เพียงคนเดียวที่พวกเขารู้จัก ซึ่งก็คือศาสตราจารย์เยลลี่หรือหิ่งห้อยแมนนั่นเอง
แม้ว่าศาสตราจารย์เยลลี่ไม่มั่นใจว่าตนเองจะสามารถปกป้องชาวบ้านได้หรือไม่ แต่ด้วยหัวใจของผู้พิทักษ์ความถูกต้อง ศาสตราจารย์เยลลี่จึงรับปากที่จะจัดการกับพวกโจรป่าเหล่านั้น ด้วยพลังยอดมนุษย์เท่าที่เขามีอยู่
หลังจากที่ตำรวจและชาวบ้านเดินทางกลับไปแล้ว ศาสตราจารย์เยลลี่จึงนั่งลงรวบรวมสมาธิ พลางคิดประเมินความสามารถของตนเองว่า เมื่อหิ่งห้อยแมนเป็นยอดมนุษย์ที่ไม่มีพลังพิเศษเหมือนกับยอดมนุษย์คนอื่น ๆ หนทางเดียวที่เขาจะเอาชนะพวกโจรได้ ก็คือการใช้สมองจัดการกับกองโจรที่แสนร้ายกาจ
ศาสตราจารย์เยลลี่พยายามคิด…คิด…แล้วก็คิด ในที่สุด เขาก็ค้นพบวิธีแปลก ๆ ที่น่าจะใช้หยุดยั้งพวกโจรร้ายได้สำเร็จ
คืนวันนั้น ศาสตราจารย์เยลลี่รีบดื่มยาแปลงกาย แล้วทำท่าพร้อมกับส่งเสียงร้องว่า “ขอถูก้นให้ร้อนสุด ๆ เพื่อแปลงร่างเป็นยอดมนุษย์หิ่งห้อย” ซึ่งเมื่อเขากลายร่างเป็นยอดมนุษย์หิ่งห้อยแล้ว เขาก็จัดการปีนต้นไม้ไปดักรอกองโจรอยู่ที่ปากทางเข้าของหมู่บ้าน
ท่ามกลางความเงียบสงัดในคืนเดือนมืด บรรยากาศบริเวณนั้นดูวังเวงจนชวนให้รู้สึกอกสั่นขวัญแขวน หลังจากที่ยอดมนุษย์หิ่งห้อยเฝ้ารอพวกโจรอยู่นานถึง 5 ชั่วโมง ในที่สุด เหล่ากองโจรที่แสนโหดเหี้ยมก็ปรากฏตัวขึ้น และพากันเดินตรงเข้ามายังหมู่บ้านอย่างเงียบกริบ
ทันทีที่หิ่งห้อยแมนเห็นพวกโจรเดินตรงเข้ามา เขาก็จัดการเปล่งแสงไฟกระพริบวิบวับออกมาจากก้นของเขาตามแผนที่วางเอาไว้ จากนั้น เขาก็แกล้งดัดเสียงเป็นผู้หญิง แล้วร้องโหยหวนว่า ”อยากกินเลือด…อยากกินเลือด” ไม่ยอมหยุด
แสงไฟกระพริบวิบวับ ประกอบกับเสียงร้องที่โจรได้ยิน ทำให้พวกโจรเกิดการเข้าใจผิดคิดว่ายอดมนุษย์หิ่งห้อยเป็นผีกระสือที่มาดักรอกินเลือดของพวกโจรทั้งหลาย
โจรร้ายตัวสั่นเป็นจ้าวเข้า บางคนถึงกับฉี่ราดเลอะเทอะไปหมด และทันทีที่พวกโจรตั้งสติได้ พวกโจรก็พากันเผ่นแน่บและไม่คิดที่จะเฉียดกรายเข้าใกล้หมู่บ้านแห่งนั้นอีกเลย
ในที่สุด ยอดมนุษย์หิ่งห้อยก็สามารถปกป้องหมู่บ้านได้เป็นผลสำเร็จ แม้ยอดมนุษย์หิ่งห้อยอาจจะไม่มีพลังพิเศษเช่นเดียวกับยอดมนุษย์คนอื่น ๆ แต่พลังแห่งสติปัญญาของเขานั้นนับได้ว่าไม่เป็นสองรองใครแน่ ๆ
และนี่คือเรื่องราวของนักวิทยาศาสตร์หนุ่มที่ใฝ่ฝันอยากจะเป็นยอดมนุษย์ แม้เขาจะได้เป็นยอดมนุษย์สมดังความมุ่งหวังแล้วก็ตาม แต่ภารกิจในการช่วยเหลือผู้คนยังมีอีกมาก พวกเราคงต้องคอยให้กำลังใจยอดมนุษย์ซึ่งมีพลังพิเศษเพียงน้อยนิดคนนี้กันต่อไป
สู้ต่อไปเถอะนะ….ยอดมนุษย์หิ่งห้อย

