Posted in ครอบครัว, นิทาน, เด็ก

พลูโต

เด็กแต่ละคนมีธรรมชาติที่แตกต่างกัน แต่ความแตกต่างนี้เอง ทำให้เด็กบางคนอาจถูกเพื่อนปฏิเสธ รวมถึงทำให้เกิดการ Bully กันในโรงเรียน  นิทานเรื่องนี้ จึงเป็นนิทานเรื่องหนึ่ง ที่คุณพ่อ คุณแม่ คุณครูอาจใช้เป็นเครื่องมือในการชี้ให้เด็กเข้าใจถึงความแตกต่างระหว่างกัน รวมทั้งใช้ปลูกฝังแนวทางที่เด็ก ๆ ควรปฏิบัติต่อกันและกัน โดยเฉพาะกับเพื่อนที่แตกต่างไปจากคนอื่น เพื่อที่ทุกคนจะได้อยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว  ณ ดาวเคราะห์ที่อยู่สุดขอบของจักรวาล ยังมีเด็กน้อยคนหนึ่ง  อาศัยอยู่ที่ดาวดวงนั้นตามลำพัง…แต่มีความสุข

พลูโต นิทานสอนใจ แฝงธรรมะ - รักหนูนะ

เด็กน้อยผู้นี้มีชื่อว่า “พลูโต”  เขาเป็นเด็ก  ที่ยิ้มให้กับเรื่องเล็กน้อยรอบตัวได้เสมอ  พลูโตชอบมองท้องฟ้าสังเกตรูปทรงของก้อนหิน และสูดดมกลิ่นบางเบา ที่ล่องลองมาตามอากาศ  แม้ดาวของพลูโตจะเต็มไปด้วยน้ำแข็ง แต่พลูโตใช้ความอบอุ่นในหัวใจ ปลูกต้นไม้ทั่วดวงดาวได้ถึง 365 ต้น  ซึ่งพวกมันออกดอกสีจาง และส่งกลิ่นหอมท้าทายความหนาว  ได้อย่างน่าอัศจรรย์

60323310_10210698003964583_548326912628359168_n

วันหนึ่ง  พลูโตได้ข่าวว่า “รัฐบาลจักรวาล”  อาจตัดดาวบางดวง  ออกจากสังคมจักรวาล  ซึ่งเมื่อพิจารณาดูแล้ว  ดวงดาวของพลูโตค่อนข้างเสี่ยงที่จะถูกตัดออกจากกลุ่ม   ทั้งนี้เพราะมันเป็นดาวที่อยู่ห่างไกล  แถมมีประชากอยู่เพียงคนเดียวเท่านั้น  พลูโตจึงกังวลและหวั่นไหว  ต่ออนาคตที่ยังมาไม่ถึง

60310593_10210698007204664_6661389268440580096_n

ด้วยเหตุนี้เอง   พลูโตจึงตัดสินใจทำสิ่งที่ไม่เคยทำ  นั่นคือการออกเดินทางไปสร้างสัมพันธ์  กับเพื่อนใหม่ที่ดาวดวงอื่น ๆ  เผื่อว่าเมื่อมีปัญหา  เพื่อนใหม่อาจช่วยปกป้องดาวน้ำแข็งของเขา   ให้ยังคงเป็นส่วนหนึ่งในสังคมจักรวาลแห่งนี้ได้

60475397_10210698012284791_8413713707342757888_n

เมื่อพลูโตตัดสินใจเช่นนั้น  เด็กน้อยจึงเหาะทะยานขึ้นจากพื้นน้ำแข็ง  โดยมีต้นไม้ 365 ต้นส่ายกิ่งเสียดสีกันเป็นเสียง  “ซู…ซู”   เหมือนจะบอกให้พลูโต “สู้…สู้”   ครั้นเมื่อพลูโตเดินทางไปถึงดาวดวงหนึ่งซึ่งมีพื้นเป็นสีชมพู   และมีแต่เด็กผู้หญิงเต็มไปหมด  พลูโตก็รีบเหาะเข้าไปใกล้ ๆ   แล้วแนะนำตัวเพื่อขอสมัครเป็นเพื่อนใหม่   “ฉันชื่อพลูโต  มาจากดวงดาวน้ำแข็ง   ฉันขอเป็นเพื่อนด้วยคนจะได้ไหม”       เมื่อกลุ่มเด็กผู้หญิงได้ฟัง  พวกเธอก็รีบปฏิเสธ  เพราะเด็กผู้ชาย   คือสิ่งผิดปกติสำหรับพวกเธอ   เมื่อทุกคนไม่ต้อนรับ   พลูโตจึงจำใจต้องออกเดินทางต่อ

60304110_10210698005564623_7524391658704601088_n

พลูโตเหาะไปยังดาวอีกดวง  ซึ่งมีต้นไม้ใหญ่อยู่กลางดวงดาว  ที่นั่นมีทั้งเด็กชายหญิงอาศัยอยู่  พลูโตคิดว่า  ดาวดวงนี้คงยินดีต้อนรับเขาแน่ ๆ  พลูโตจึงเหาะลงไปแนะนำตัว  “ฉันชื่อพลูโต  เป็นเด็กที่ปลูกต้นไม้ 365 ต้น  ในดาวน้ำแข็ง  ฉันขอเป็นเพื่อนด้วยคนนะ”

60242638_10210698010924757_4285614708360216576_n

เมื่อเด็ก ๆ เหล่านั้นได้ฟัง  พวกเขาก็รีบถอยห่างจากพลูโต  เพราะเด็กที่ปลูกต้นไม้บนดาวน้ำแข็งได้  เป็นเด็กที่เก่งผิดปกติ  ซึ่งทำให้ทุกคนรู้สึกด้อยกว่า  หากต้องอยู่ใกล้ ๆ  พลูโตเสียใจมาก  แต่เขาจำต้องอดทน  จากนั้น  พลูโตก็เหาะไปยังดาวดวงอื่น ๆ ต่อ

60526873_10210698010484746_3541282092685983744_n.jpg

อนิจจา…ไม่ว่าพลูโตจะเหาะไปที่ดาวดวงใด  ใครต่อใครก็หาว่าเขาผิดปกติ  ไม่เหมือนคนอื่น ๆ  ผู้คนทั้งหลายในดาวต่าง ๆ  จึงไม่มีใครยอมรับให้พลูโต  เป็นเพื่อนด้วยเลย  พลูโตรู้สึกต่ำต้อยด้อยค่า   ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งรู้สึกว่า ตนเองคือตัวปัญหา  และเขาคิดว่าบางทีมันอาจสมควรแล้ว  ที่เขาควรถูกตัดออกจากสังคมจักรวาลนี้จริง ๆ

60874000_10210698006884656_4681719093731000320_n

แม้พลูโตจะเสียใจ  แต่เขาก็ยังคงอดทนเดินทางต่อไป  ยังดาวดวงสุดท้าย  ซึ่งอยู่สุดขอบอีกด้านหนึ่งของจักรวาล

ในตอนแรก  พลูโตมองเห็นดาวดวงนั้นไม่ชัดนัด  เพราะตาของเขาเต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความทุกข์ แต่เมื่อพลูโตปาดน้ำตาทิ้ง  เขาก็เห็นว่าดาวที่อยู่เบื้องหน้า  คือดาวสีส้มที่ดูร้อนระอุ  แต่กลับมีต้นไม้ขึ้นมากถึง 365 ต้น  โดยมีเด็กอาศัยอยู่เพียงคนเดียวเท่านั้น

60467557_10210698004924607_5451292562188926976_n

พลูโตแปลกใจต่อสิ่งที่ได้เห็น  เขาตัดสินใจเหาะไปยังดาวดวงนั้น  ครั้นเมื่อไปถึง  เขาก็รีบเอ่ยปากขอเป็นเพื่อน  พร้อมกับขอร้องไม่ให้เด็กคนนั้น  กล่าวหาว่าเขาเป็นคนผิดปกติ

60471730_10210698003164563_7412636583892877312_n

เด็กน้อยในดาวสีส้ม  แปลกใจนิด ๆ ต่อคำพูดของพลูโต  เด็กน้อยยิ้มแล้วบอกกับพลูโตว่า  “ความปกติของแต่ละคนนั้น  ไม่เหมือนกันหรอก  ตัวเราเป็นอย่างไร  ก็รักษาสิ่งนั้นไว้ให้เป็นไปตามธรรมชาติ  อย่างฉันชอบความสงบ  ฉันจึงเลือกมาอยู่ที่ดาวดวงนี้  และใช้ความสงบเย็นในใจ  ปลูกต้นไม้เป็นเพื่อน”

60303450_10210698011324767_1937849390953660416_n

คำพูดของเด็กคนนั้นทำให้พลูโตได้สติ   จริง ๆ แล้ว  พลูโตก็ชอบอยู่เงียบ ๆ เรียบง่าย  และใช้ชีวิตตามลำพังในดาวน้ำแข็ง  ซึ่งทุก ๆ วินาทีที่อยู่ที่นั่น…  เขาก็มีความสุข  และเป็นปกติดีทุกอย่าง  แต่ความไม่ปกติเกิดขึ้น เมื่อใจของเขาคลอนแคลน  จากข่าวที่ได้ยิน,  จากการเชื่อคำของคนที่ไม่รู้จักเขาจริง ๆ  และการที่เขาลืมย้อนกลับ  ไปมองความปกติของตัวเองที่เคยมีอยู่

60344525_10210698006124637_3086403794288771072_n

เมื่อพลูโตได้คิด  เขาจึงขอบคุณเด็กน้อยแห่งดาวสีส้ม  ที่ทำให้เขากลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง   พลูโตยิ้มให้เพื่อนใหม่อย่างมีไมตรี  แม้ทั้งคู่อาจชอบอยู่คนเดียว  มากกว่าอยู่ด้วยกัน  แต่อย่างน้อย  พลูโตก็ดีใจที่การได้พบเพื่อนใหม่คนนี้  ทำให้เขาพบสิ่งที่หลงลืมไปเสียสนิท

60290497_10210698011564773_5632141888287932416_n

ในที่สุด  พลูโตก็กลับไปยังดาวน้ำแข็งตามลำพัง  โดยมีหัวใจที่เป็นปกติ  และมั่นคงดังเช่นที่เคยเป็น  ซึ่งในอนาคต…  ไม่ว่ารัฐบาลจักรวาล  จะตัดดาวของเขา  ออกจากสังคมจักรวาลหรือไม่  พลูโตก็ไม่รู้สึกเดือดร้อนแต่อย่างใด  ตราบเท่าที่เขายังคงรักษา ความปกติในหัวใจเอาไว้ได้… เหมือนดังเดิม

นิทานเรื่อง พลูโต  โดย นำบุญ นามเป็นบุญ

 

#นำบุญ นามเป็นบุญ

เรื่องโดย นำบุญ นามเป็นบุญ

ภาพโดย เมธาวี จิราพงษ์

Author:

I am a writer and storyteller in Thailand. I wrote 416 stories in 17 year. welcome to my lovely world.

3 thoughts on “พลูโต

  1. ดีจังเลยค่ะ เป็นนิทานที่ทำให้เด็กๆรู้สึกมั่นใจในตัวเองรู้จักเห็นคุณค่าของตัวเอง

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.